با اینکه می دانم این روزها
آمدنت محال است
اما اگر آمدی مرا نبوس

من و سیگار
در نبودت
به تو خیانت ها کرده ایم

"اگر آمدی
هیچ نیاور
جز شانه ای
برای هق هق ِ آن همه تنهائی ".


#شهریار_شفیعی

وقتی تمام این جهان دیوار باشد
همصحبت شعرت فقط سیگار باشد

باکی نباشد در جنون عشق بازی
تو مست او، درنفرتش هشیار باشد

اصلا ملالی نیست دریاد نگارت
همپای اشعارت فقط خودکار باشد

وقتی که برفی شد تمام چشم عشق است
سر پنجه هایت تشنه ی دیدار باشد

سنگ است در درک من این خندان بیدل
وقتی نگاه آسمان خونبار باشد

کی میتوان پارا فراتر برد از خط
بگذار بر دل سوزن پرگار باشد

نمرود کم می اورد پیش نگارم
وقتی کسی در داغ او بیمار باشد

شب رفته چشمم را ملالی نیست تا صبح
خیره به قفل در اگر بیدار باشد

اینکه پی وصل محالات است شاعر
عشق است اگرچه فهم ان دشوار باشد

حسین مرادی

اندوه های یک مرد را گاهی
چند نخ سیگار هم می تواند به هم بدوزد و
از لب هایش بشکافد و
بیرون ببرد از پنجره

اندوه های زنانه اما
خانگی تر از این حرف ها هستند
درست مثل شیشه های مربا
مثل سبزی های خشک معطر

که می کوشند
یک تکه از بهار را
برای زمستان
کنار بگذارند

#رویا_شاه_حسین_زاده

سیگار می کشم و تو هی شعر می شوی

در یک شب سیاه که از کوچه میروی

#امیر_دهنوی

سیگار می کشم و تو هی شعر می شوی

در یک شب سیاه که از کوچه میروی

#امیر_دهنوی

باافتخار از عشق تو دم میزنم هر روز
بر زخمهای کهنه مرهم میزنم هر روز

فنجانی از تلخی برایم مانده بعد از تو
با قندِ یادت قهوه را هم میزنم هر روز

دلخسته از دستِ همه، با طرحِ لبخندت
روی تراسِ غربتم دم میزنم هر روز

دریای آرامم که با طوفانِ اندوهت
یک شهر را با شعر، برهم میزنم هر روز

ساکت شدم اما خودت هم خوب میدانی
مردانه فریاد دمادم میزنم هر روز

گاهی به سینه، گاه بر سر، گاه بر صورت
خود را چو ایامِ محرّم میزنم هر روز

چون در دلم آیینه ای از عشقِ تو دارم
سنگِ تو را بر سینه محکم میزنم هر روز

#علیرضا_رنجبر

تو هم شبیه خودم ، در دلت تَرَک داری
وچون شبیه منی ، ارزشِ محک داری!

شنیده ام که درختان کوچه می گویند
که با بهار و خزان ، حس مشترک داری

نیاز نیست که چیزی به صورتت بزنی!
به لطف حضرت حق ، تا ابد بزک داری

به عشق چشم تو آرام و رام می خوابم
دو چشم قهوه ای تلخ و با نمک داری

همیشه گلّه به دنبال توست ، شک دارم!
درون حنجره ی خویش نی لبک داری؟

تمام مسئله حل است ، پس چرا دیگر
به من، به سبزیِ چشمم، به عشق شک داری؟

باافتخار از عشق تو دم میزنم هر روز
بر زخمهای کهنه مرهم میزنم هر روز

فنجانی از تلخی برایم مانده بعد از تو
با قندِ یادت قهوه را هم میزنم هر روز

دلخسته از دستِ همه، با طرحِ لبخندت
روی تراسِ غربتم دم میزنم هر روز

دریای آرامم که با طوفانِ اندوهت
یک شهر را با شعر، برهم میزنم هر روز

ساکت شدم اما خودت هم خوب میدانی
مردانه فریاد دمادم میزنم هر روز

گاهی به سینه، گاه بر سر، گاه بر صورت
خود را چو ایامِ محرّم میزنم هر روز

چون در دلم آیینه ای از عشقِ تو دارم
سنگِ تو را بر سینه محکم میزنم هر روز

#علیرضا_رنجبر

سراسر زمین از بالا به پایین، آكنده از اشك بشر است.
"داستایوسكی"

کافه تریا،مثل همیشه،
لقمه های جوان برداشته است.
بوی عشق مصنوعی
راه نفسم را می گیرد.
از میان باغ وحش ِبی قفس می گذرم
آن گوشه یک صندلی انتظارم را می کشد.
بی هدف روبه رویش می نشینم.
گارسون با بی میلی می پرسد:
چی میل دارید؟
با یقین می گویم:
یک فنجان امید داغ...!!!
یک فنجان قهوه داغ...!!!