آدما در این مملکت روزشون از اون فنجون قهوه صبحگاهی شروع می‌شه. معیار انتخاب «بار» خوب، سرعت آماده کردن قهوه در کمتر از یک دقیقه و البته کیفیت قهوه است. اما داستان قهوه واسه ایتالیایی‌ها این‌جا تموم نمی‌شه… در طول روز چندین بار ممکنه بعد از نهار و یا نزدیک غروب این جمله رو بشنوی که «بریم یه قهوه بخوریم، بعد…»

این‌جا اگه بخوای با یه دوست گپ بزنی یا یه ملاقات حرفه‌ای در بیرون از دفتر کارت داشته باشی، به احتمال قوی سر از یک بار در میاری. ایتالیایی‌ها روی یه سری چیزها غیرتی هستند… یکی‌ش همین قهوه است و قهوه واسه‌شون یعنی اسپرسو ! تمام این قرتی‌بازی‌هایی که بعدا اضافه شده (بین خودمون باشه) یک‌جور خدشه وارد آوردن به اصالت مکتب قهوه‌نوشی است و کلا این سوسول‌بازی‌ها مال ایتالیایی‌های اصیل نیست…



قهوه در ایتالیا همیشه، در اصل، «اسپرسو»ست که هرکس می‌تونه بسته به سلیقه‌ی خودش اون رو سفارش بده. بنابراین قهوه اسپرسو معمولا تا نصف فنجون رو فقط پر می‌کنه و می‌تونه مدل‌های زیر رو شامل بشه:

ماکیاتو داغ (Macchiato Caldo)
ماکیاتو سرد (Macchiato Freddo)
با یه کم اسکیوما (کمی شیر که مثل کف روی قهوه می‌دن) (Con Schiuma)
لونگو (منظور اینه که از حد معمول رقیق‌تر باشه) (Lungo)
ریسترتو (دقیقا برعکس بالایی) (Ristretto)
کورتو (با یه شات لیکور) (Corretto)
موکا (Moca)
قهوه در فنجون بزرگ با یه لیوان آب کنارش




علاوه بر این‌ها در بارها می‌توانید قهوه‌های زیر را نیز سفارش دهید:

قهوه آمریکانو (که رقیق‌تره و سایزش هم بزرگ‌تره)
قهوه اورتزو (که از غلاتی است که اصالتا در آسیا کشت می‌شده)
قهوه جین‌سنگ (که نامش از ریشه‌ی گیاهی چینی گرفته شده)
و… حتا قهوه دیکافئینه

اما توصیه می‌شه این آخری رو اگه خواستین سفارش بدین، یه جوری سفارش بدین که دیگران نشنوند! حداقل در ایتالیا مراعات کنین!

دو نکته‌ی مهم:
کری نخونید!
اهالی ناپل ادعا می‌کنن که سنت اصیل قهوه‌نوشی از شهر اون‌ها میاد و خلاصه اگه یه ناپلی به تورتون خورد یه لطفی بکنین: اگه می‌بریدش جایی با هم قهوه بخورید، نگید که قهوه‌اش بهترینه! چون قطعا به‌تون خواهد گفت که قهوه فقط قهوه ناپل! البته بحث فقط کیفیت قهوه نیست، اون‌ها مدل قهوه درست کردن‌شون هم یه کم با بقیه جاها فرق می‌کنه و فوت و فن‌های خاص خودش رو داره. خلاصه قهوه‌تون رو بخورید و کلا گیر ندهید.

گاف ندهید!

یه ایتالیایی «هرگز» بعد از غذا در طی روز کاپوچینو سفارش نمی‌ده! کاپوچینو فقط مال صبحانه است اون هم با یک کورنتّو (شیرینی هلالی شکلی که اغلب وسطش کمی مربا، شکلات یا کِرِم داره.)
خلاصه اگه غیر از وقت صبحانه کاپوچینو سفارش دادین، دارید به زبان بی‌زبانی می‌گید که خارجی تشریف دارم!
اما اصلا خودتون رو ناراحت نکنین، خونسرد کاپوچینو‌تون رو بنوشید، چرا که «این‌جا ایتالیاست!»*

* یعنی هیچ چیز غیرمعمولی عجیب نیست… هر جور شیر تو شیر بودگی محتمل است!
"شاد باشید"

چپ کردن از دنیای خاکی توی آغوشت
با عشق ور رفتن فقط از روی بی کاری
یا چند روزی « نیچه » و شاید « فوکو » خواندن
بوق تریلی نصب کردن روی یک گاری !

در سرنوشتی که فقط معطوف قدرت بود
تنها تو ماندی از من و یک بخت ِ برگشته
یک لکه ی چسبنده از من روی شلوارت
فنجانی از قهوه که روی تخت برگشته

مشغول مشتی حرف های فلسفی بودن
این ژست ها سیگارمان را پیپ خواهد کرد !
تاریخی از دیوانگی را دوره می کردم
سوراخ های عقلمان را کیپ خواهد کرد !

شاعر:محسن عاصی

در راه خانه ام

و به اين فکر مي کنم که اگر فردا آمدي...

اگر فردا آمدي...

بگويم که مديون مني...

نه به خاطر يک پاکت سيگار

به خاطر نخ نخ انتظاري که کشيدم!!!

چه حماقتیست..

این قهوه خوردن های من،

وقتی تو نیستی و من هستم!

و درست وقتی فنجان های من خالی

و فنجان های تودست نخورده!

در گوشه ی اتاق بی پنجره آرام؛
برروی صندلی چوبی کهنه،
زیر نور چراغ زنبوری،
مردی پیپ میکشد
از لای لبهای خشکیده اش
دود بیرون میخرامد
و پیش پشمانش
بانویی در حاله های دود
می رقصد
بانویی ظریف اندام
که با محو شده دود
پر میکشد
گویی رقص یک پری
که در پیپ زندگی میکند


پ_قاف

دیروز ششی پر ز هوایی مسموم


امروز چو بسته های بهمن خالی

هیچ اندیشه‌ی بدی را در سر یا دل خود جای مده.
"كنفسيوس"

قهوه‌ی نوش آباد طعمی دیگر دارد: شیرین است و عطر گلاب و هل از آن به مشام می‌رسد. از قدیم در مناطق مختلف کاشان رسم بوده که این قهوه‌ی غلیظ در مناسبت‌های مذهبی و به صورت نذری به مردم تعارف شود. جوان‌های نوش‌آباد تصمیم گرفتند که این قهوه‌ی به‌خصوص را احیاء کنند و به گردشگران بشناسانند.

این جوانان مراسمی را در نیمه‌ی شعبان (۲ خرداد ۱۳۹۵) تهیه دیدند و از اهالی شهر و از گردشگران دعوت کردند تا عصر هنگام، در جلوی ورودی شهر زیرزمینی از این قهوه‌ی سنتی رونمایی کنند و اسم مناسبی هم برایش انتخاب کردند: قهوه‌ی انوشه.

قهوه‌ی انوشه هنوز هم در بعضی خانه‌ها در نوش‌آباد تهیه می‌شود. مخلوطی‌ست از قهوه‌ی عربی، کاکائو، دارچین، گلاب، شکر، هل و آب، که در دیگ مسی به مدت پنج ساعت روی آتش ملایم و با راه و روش مخصوص دم می‌کشد تا جا بیافتد. در قدیم، دانه‌های قهوه را می‌کوبیدند و سپس الک می‌کردند تا آماده‌ی دم کردن شود. این قهوه به‌خاطر طعم آشنایی که دارد، بزرگ و کوچک نمی‌شناسد. خاطرات کودکی اهالی نوش‌آباد با پذیرایی قهوه‌ی سنتی در مراسم ترحیم و عزاداری و اعیاد مذهبی که در فنجان‌های کوچک، به جای چای صرف می‌شد، گره خورده‌ است.

نوش‌آباد یا انوشاباد قدمتی طولانی دارد. در کتب تاریخی آمده که پادشاهی از سلسله‌ی ساسانیان آن را بنا کرده و چشمه‌ی نزدیک به آن نیز به تخت نوشیروان معروف است. انوشاباد منزلگاهی در مسیر ری به اصفهان بود و به گواهی شواهد تاریخی، مورد هجوم سلجوقیان و سپس قوم مغول قرار گرفته. به همین علت است که شهر زیرزمینی سه طبقه‌ی این شهر که پناهگاه ساکنان آن بوده امروزه از دیدنی‌های شگفت‌آور اطراف کاشان محسوب می‌شود.

چشیدن قهوه‌ی انوشه و بازدید از شهر زیرزمینی به امتحانش می‌ارزد. قهوه‌ی انوشه در مخزن آب انبار شهر زیرزمینی نوش‌آباد در روزهای پنج‌شنبه، جمعه و تعطیلات رسمی کشور منتظر شماست. اگر در روزهای هفته اما در گروه بزرگی به نوش‌آباد می‌روید با مسئولین هماهنگ کنید تا برای گروهتان تدارک قهوه‌ی سنتی و متفاوت را ببینند، که آماده کردنش به چندین ساعت وقت نیاز دارد.