کاش همه ی زن ها مردی را داشتند که عاشقشان بود
مردی که حرف هایشان را می فهمید ، ظرافتشان را به جان می خرید ،و روزانه چند وعده ؛ از زیبایی و خاص بودنشان تعریف می کرد .

و کاش مردها ؛ زنی را کنارشان داشتند که عاشقش بودند
که به مردانگیِ شان تکیه می کرد ... و قبولشان می داشت .

آن وقت جهانمان پر می شد از زنانی که پیر نمی شدند ، مردانی که سیگار نمی کشیدند ، و کودکانی ؛ که انسان های سالمی می شدند .??

قلم بهانه میڪند
یک بیت
با خیال قهوه ے چشمت
حل مے شوم در فنجان واژه ها
پشت همان (خلوتِ میز)
تلخی ات را می نوشم

من آن نخی هستم که به انگشتت میبندی
که فراموش نکنی هر روز
پیاده روی کنی
پیامهایت را چک کنی
به دوستانت زنگ بزنی
به وعدهء قهوه و خنده و تئاتر و پیپ ات، فکر کنی..!
و فراموش نکنی زندگی ، خارج از جایی که هستی، ادامه دارد
من آن نخی هستم
که فراموش نمیکنی ، به انگشتت ببندی...!!

‌
در کافه بودم عصر پاییزی؛ دلم رفت
در لحظه‌ی کوتاهِ ناچیزی دلم رفت

تا دیدمت آن لحظه پنهانی نوشتم
روی غبارِ کهنه‌ی میزی"دلم رفت"

بی عشق عمری با جهان جنگیده بودم
با عکس‌ ِروی گردن آویزی دلم رفت

رفتیم پیش پنجره با هم نشستیم
گفتی: برایم قهوه می‌ریزی؟ دلم رفت

باران به روی شیشه می‌کوبید دائم
در یک فضای وهم انگیزی دلم رفت

نه اهلِ شعر و شاعری بودم؛ نه عاشق!
با حرف‌های شاعرانه ات دلم رفت

سلام دوستان
کسی در مورد قهوه گانودرما و خواص اون چیزی میدونه؟
آیا برای دیابت مفید هست؟

فقط یک قلب است
که بیشتر از همه برایت می تپد
تو مرا گم نخواهی کرد...
در هر کجای این جهان که باشم
عشق من !
مرا گم نخواهی کرد.

من هم ترا گم نخواهم کرد!
درست است این همه چشم قهوه ای است
این همه مو شرابی
و این همه لب کندوی عسل
ولی هیچ کس
پروانه ای در جانش ندارد
پروانه ای که
هر شب
روی خواب انگشت هایم
شعر می شود ... و من با یک پیپ بر لب از تو می نویسم... فقط از تو...

«زن»اگر دوستت داشته باشد،
می تواند برای پاسخ به دعوت تو برای نوشیدن قهوه، از پاریس به دمشق بیاید؛

و اگر قلبش را به روی تو ببندد،
خسته تر از آن است که یک حبه قند با تو بخورد

هیچ قهوه اے ،
بہ تلخی تکرار رنگ قهر چشمت نیست
کاش گاهی سبز بودے ،
گاه آبی
کاش جمعہ نبودے گاهی....!!!

حضورت را بہ من ببخش
ادامہ اش با من...
انقدر گرمش میکنم
تا قهوه هایمان یخ بزند…!!!