روزهایی که حال و احوالم خوش نیست
می گوید:
بخند که قهوه ی دنیا
فقط با لبخند تو شیرین می شود...
مگر می شود
بعدش قند توی دلم آب نشود؟

پیپ روی لبانم بود و داشتم به یک خانه ی نسبتا کوچک فکر میکردم
دیوار های نقشه کشی شده با گل های صورتی کم رنگ و آبی ملایم !
فنجان های کوچک گلگلی
انارهای ریز خشک شده روی آباژور کهنه
پرده های تمیز با گل‌های ریز کهربایی
تابلو های نوشته شده با دست خط دکتر حسین؛
شیار های عطر گرفته با غنچه های گل محمدی
و پیراهن های اتو نشده ی روی میز مطالعه
کتابخانه ای بزرگتر از تمام لوازم دکوری خانه های مردم این حوالی
دانه های پخش شده در کنار قهوه جوش نو !

سیب های خوشبخت رنده شده روی کیک نیمه پز داخل فر
و لکه های دارچین روی دستمال های طرح دار کنار گاز
لیوان قهوه ی داغ در انتظار شیر گرم
و بیسکوئیت های نیمه سوخته داخل ظرف درب دار
بشقاب های گلگون چیده شده داخل کمد شیشه دار بلند
ودیوار های تزیین شده از عکس های قاب گرفته شده با امید
و برگ های خشک شده از برای عطرآگین کردن چایی تازه دم
خانه ی رویایی ما نه
رویای خانه ای ما !
خیالات حیرت آور چهارگوشه ی زندگی روانه در جانِ خانه‌مان
از هزاران سال قبل از تولد من و تو
تا هزاران سال بعد از مرگ جسم‌مان ادامه خواهد داشت
یک بقای بهجت !
و پس از ما هر آن کس که خانه ای در نزدیکی خانه ما ابتیاع کند از خوش یمنی آن سخن خواهد گفت

پیش از این
عاشقان
از عشقشان که می گفتند
می خندیدم
اما
به مهمانخانه که بازگشتم
قهوه ام را در تنهایی که نوشیدم پیپ را که بر لبم گذاشتم
دانستم که چگونه
خنجری از تبار عشق
پهلو می شکافد و
بیرون نمی رود...

بهار مست می کنی، به سرخی لبانت
باد پاییز، گیج می دهی در گیسوانت
زمین و زمان گرفتار کرده ای، به ناز رویت
چون آمدی، به آفتاب بعد از باران آمدی
به حکم فال قهوه آمدی
به نفس حافظ آمدی
به نارنج شیراز آمدی
به گلاب کاشان آمدی
چون غنچه زدی به لاله ای
مرا به خود آغشته ای
یک تنه دل می بری
چو آب بر آتش آمدی

شانه بالا کردنت را دوست دارم عشق من
نازِ آن خندیدنت را دوست دارم عشق من

چایِ خوش رنگی تو از لبهای سرخت ریختی
آن بفرما گفتنت را دوست دارم عشق من

قهوه دارد چشم هایت، کافه بر پا کرده ای؟
چشم های روشنت را دوست دارم عشق من

بوسه بر نامحرمان ممنوع می باشد ولی
آن بلورِ گردنت را دوست دارم عشق من

خیره می مانند مردم ، بس که زیبایی به چشم
نازک اندامِ تَنَت را دوست دارم عشق من

می شود دریا نرفت و ، غرق شد در عطرِ تو
حسّ ِ خوب ِ بودنت را دوست دارم عشق من

خواهشمندیم جهت تماس با مجموعه پاسارگادتاباک

انجمن پیپ ایران 

با واتساپ

۰۹۳۵۲۲۰۰۰۷۷

تماس بگیرید 

یا با شماره های فروشگاه در ساعت کار 

یازده صبح تا هشت شب 

۰۲۱۲۶۴۰۳۳۸۳

۰۲۱۲۶۴۰۳۳۸۷

تماس بگیرید 

غمگینم
مانند پدرم آن هنگام که فهمید
سیگار میکشم…
لبخند تلخی زد وگفت:
ازکی میکشی درد را..

مات
چشمهایت هستم
تو فقط نگاهم کن
سرمیکشم
قهوه تلخ
چشمانت را

شدم مثِ سیگار
رفیق درد جماعتم
ولی همجا حرف از بد بودنمه

عصرانه
دلم یک گوشه ی دنج
در یک کافه میخواهد
فقط من و تو
در ازدحام جمعیت این شهر
پیپ بکشم و فقط تو را ببینم ..
تو قهوه تعارف کنی
من غرق در قهوه ای چشمانت
طعم خوش بودنت را
بنوشم ...