امروز بازهم پیپ کشیدم
آرام، زیاد، با احساس…
همه ی تورا، همه ی آنچه که از تو با من باقی مانده بود را دود کردم
با همین پیپ ایرانی پاسارگادتاباکی دوست داشتنی...

قهوه پشت قهوه
پیپ پشت پیپ
با توتون دلتنگی !
دود می کنم و دود می شوم...

پیپ هایم را آتش زدم
تمام بدنم تاول زد…
من و پیپم
یک روحیم
در دو جسم متفاوت !
https://pipesjournal.com

سه شنبه
غریب ترین روز هفته است
نه می تواند
خودش را
به دلخوشی های اول هفته
پیوند دهد
نه دلتنگی
آخر هفته را باور دارد
سه شنبه منم ، بایک فنجان قهوه در دست با یک پیپ برلبانم،
معلق مانده بین زمین و آسمان !

می شود تنهایی بچگی کرد

تنهایی بزرگ شد

تنهایی زندگی کرد

تنهایی مُرد

ولی

☕️

قهوه ی غروب های دلگیر جمعه را که

نمی شود

تنهایی خورد!

اندوه های یک مرد را؛
گاهی
چند کام از یک پیپ هم
می تواند به هم بدوزد
و از لب هایش بشکافد
و بیرون ببرد از پنجره…
اندوه های زنانه اما
خانگی تر از این حرف ها هستند
درست مثل شیشه های مربا
مثل سبزی های خشک معطر
که می کوشند
یک تکه از بهار را
برای زمستان کنار بگذارند…!

-چند اسکناس مچاله
چند نخ شکسته‌ی سیگار؛
آه بلیط یک طرفه!
چیزی
غمگین‌تر از تو
در جیب‌های دنیا پیدا نکرده‌ام...

میچسبد در این بهار
کنارِ این شکوفه ها
کنارِ باران های بی قرار و ناگهانی اش
یک فنجان قهوه ی تازه دم
که کنارش آدمی از جنس عطرِ اردیبهشت نشسته باشد…

امروز طعم بهار را چشیدم
“تو” هم قدم من بودی و لبخند های کشنده ات را نثار قلب من میکردی…!
دلم میخواست چیزی فراتر از دستانت در دستانم باشد…
امروز خیابان های شهر بوی خنده های ما را میداد…بوی خاطراتمان…
امروز پازل قشنگی بود!منوتو و فقط یک فنجان قهوه …
“تو” شانه هایت را در تقاطع شانه های من و گونه هایت را بر روی لب های من چه قدر باسلیقه چیده بودی…
امروز فهمیدم که خنده های “تو” را باید برای بهار امسال قاب کرد…!

مبل‌ها را چیدم
پرده‌ها را کنار پنجره
قاب‌ها را به دیوار آویختم
بعد
دو فنجان قهوه ریختم
و فکر کردم به ۳۶۵ روزِ دیگر
که می‌توانم
با چیدمانی دیگر
دوستت بدارم!