دخترکی را می شناسم
هر شب روزها را می شمارد...
سه شنبه ها در کافه انتظار
مبزی رزرو کرده
دو چای و یک کیک سفارش می دهد
چای ها طعم سرما میگیرند
و کیک سهم پسرک نظافتچی میشود...
چهارشنبه ها
باز در همان کافه
روبروی نبودنت می نشیند
به عمق دردهایی که بوی عطر تورا می دهند
خیره میشود
و سیگاری آتش میزند
پنجشنبه ها
در همان کافه
انگشت بر سر میگذارد
و جای خالی ات را فاتحه میخواند...
جمعه ها کسی او را نمی بیند...

تلگرام

اینستاگرام

آپارات

چهارگوش

فیسبوک

فیسنما

کلوب

لینکدین

گوگل پلاس