نمی دانم آخر این دلتنگی ها به کجا خواهد رسید !
دنیا پـُر شده از قاصدکهایی که
راهشان را گم می کنند !!
نه میتوانی خبری دهی
و نه خبری بگیری ! فقط پیپ ات است که تورا سوار زمان میکند ...

بعضی روزها
هیچ شنبه اند !!

بی هیچ شعری
هیچ قراری
و
هیچ دیداری
نه دلت پیپ و قهوه میخاهد
ونه چای و سیگار

سالهاست
تقویمم پر است
از این هیچ شنبه ها ...

سالهاست
تمام هیچ شنبه هایم
به هیچ می گذرد...

مرد اگر بودم
نبودنت را غروب های زمستان
در قهوه خانه ی دوری
پیپ می کشیدم .
نبودنت دود می شد
و می نشست روی بخار شیشه های قهوه خانه .
بعد تکیه می دادم به صندلی
چشمهایم را می بستم
و انگشتانم را دور استکان کمر باریک چای داغ حلقه می کردم
تا بیشتر از یادم بروی
نامرد اگر بودم
نبودنت را تا حالا باید فراموش کرده باشم
مرد نیستم اما
نامرد هم نیستم
زنم و نبودنت
پیرهنم شده است...

زندگــی

مانند درست كردن قهوه است
خودبينی را بجوشان
نگرانی هايت را تبخير كن و
آن وقت طعم خوشبختی را بِچش

روزها
پُر و خالی می شوند
مثل فنجان های قهوه
در کافه های بعد از ظهر
اما
هیچ اتفاق خاصی نمی افتد
اینکه مثلا
تو ناگهان
در آن سوی میز نشسته باشی...!

در این سرمای دل انگیز بعد از برف?
میچسبد یک فنجان قهوه تلخ با شیرینی کنار تو بودن ???

وقتی که تو نیستی
من حُزن هزار آسمانِ بی اردیبهشت را
گریه می کنم

فنجانی قهوه در سایه های پسین،
عاشق شدن در دی ماه
مردن به وقتِ شهریور

وقتی که تو نیستی
هزار کودک گمشده در نهان من
لای لای مادرانه تو را می طلبند.

تو می‌توانی

تلخی چای و قهوه را بنوشی

می‌دانی چرا؟

چون دختری مثل من

قند روی میز زندگی توست!

از همان اول هم میخواستند جدایمان کنند
قایم باشک را یادمان دادند ؛
که من چشم بگذارم و تو بروی..
میدانستند تحمل دیدن رفتنت را ندارم ، گفتند چشم بگذار... و من سالهاست که چشم گذاشته ام پشت پیپ هایم...

کاش لااقل امروز را اینجا بودی برایت پیپ میکشیدم ، برایم قهوه میخوردی،
باران میگرفت
قدم میزدیم
تو ذوق میکردی
و من تماشا
کاش بودی و می دیدی
وقتی تو حواسم را
زودتر از باران پرت میکنی
خیس نمی شوم!

من
اینجا
بی تو
زیر باران
آب میشوم!