تو را دوست دارم
مثل ...
مثل چی ؟
من ، خودِ این دوست داشتنم ،
معیار دوست داشتن های جهان باید باشد ...!
من ، مانندِ هیچ چیز
و هیچ کس می خواهمت !
من ، مانند خودم
همین قدر ساده
همین قدر بی انتها
همین اندازه که باید باشد ! و دیگران نمی دانند
و تو می دانی ...
دوستت دارم ...
حتی بیشتر از تمام پیپ هایم...

هیچ مــــــــقصـــدے
از این راه پـــــــــیدا نیست
جــــــــــــز من
که بــــے مهابا
طی میکنم عـــــرض های
طویل تـــــــنهای هایم را پشت دود های پیــپ‍ــــم ....

ساکت و خیره به عکست

بوی سوختنی می آید ...!

به خودم می آیم ، لعنتی

آخرین سیگار هم ته گرفت !

تو اگر باشی؛ دوفنجان قهوه هم باشد؛
جمعه یادش میرود دلگیر باشد...!

پیپ نمیپرسه چرا ،
پیپ ازت دلیل نمیخواد ،
سرزنشــــت نمیکنه ،
پیپ درک میکنه
مِثِ پیپ باشید ...

طعم تلخ توتون های کلاسیک رو دوست دارم

طعم تلخ قهوه هارو دوست دارمم

تلــخ مثل آخـــــرین دروغ تـــــو

که باز هم همدیگــــرو می بینیم

تلخ مثل نبودنت ... !

پنج‌شنبه را باید قهوه دم کرد
تلفن را کشید
پرده را بست
پنج‌شنبه را باید رو به روی تو نشست

ساعت ها به انتظار نشستم

همان کافه ...

همان سفارش هميشگی

همه چیز تکرار است

اما تو چرا دوباره تکرار نمیشوی ؟

?جاده تاریک ودلم تنگ
وتنم طالب خواب

?شب و تنهایی و یک
ساکِ پر از خاطره‌ها

?برف وبوران و زمستان
و شبی بی پایان

?من و رسوائی و سیگار
و تب دلهره ها

چند فیلتر سیگار....
قرص های اعصاب...
یک بغض سنگین...
یک دل شکسته...
و..
ممنونم چه یادگاری هایی
برایم گذاشتی....