در امتـداد دود پیپم...
خـط گیسوان کسی تکـرار می شود که؟
همـه هستی مـرا به #باد داد...
?

غروب تمام جمعه های نبودنت
را دود کردم
در کافه ای !کافه ای دور دست ...
خاطره ای میان من و تو نیست
در قهوه های فرانسه آن !
لیوان هایش ماتیک خورده نشده به لبانت !
خاطرم مشوش نیست به یاد تلخند هایت ...
حتی صدایت لابه لای سکوت ، صدایم نمی زند!!
غروب تمام نبودنت ، سخت که نه !
اما عجیب گذشت !
باور کن تمام فعل های رفتن صرف می شود ،
حتی اگر عاشقش باشی . نه غروب دلگیرست نه جمعه ! فقط کمی من دلگیرم ...همین !

گمانم مي داني،
جمعه كه مي شود،
هنوز برمي گردم
به سالها پيش
به آغوشت،
با يك پنجره ي باز
به كوچه اي ساكت،
يك صبح روشن،
چند گنجشك سرحال،
يك بوسه ي صبح بخير!
جمعه ها،
هنوز قهوه دم ميكنم،
تا بلكه طعم تلخ قهوه،
طعم شيرين خنده ات را
كمي كمرنگ تر كند
اما از قصد ميگذارم سر برود!
جمعه ها،
هنوز مينويسم،
هنوز مينويسم،
هنوز...

اخرین صبح جمعه ی زمستان باشد ....
باز کردن پنجره با تو
دم کردن قهوه با تو
بیدار کردن من هم با تو
برای چشمهایت شعر سرودن با من !

نواختن پیانو با تو
زمزمه کردن شعرهایم با تو
نگاه ویران کننده با تو
بافتن موهایت با من!

انتخاب مقصد با تو
انتخاب مسیر با تو
انتخاب موزیک هم با تو
قصه ساختن از جاده خیس و عطر نفس هایت با من !

فالـ قهوه امـ
پر از آرزو هایستـ
کہ منـ غم نداشتنشآن را
داغ داغ خوردم..!

مثل طعم
یک فنجان اسپرسو در اول صبح
تلخ و تیزی
با این همه ناگزیرم به نوشیدنت...



‎‎‌‌

انصاف نیست در این شهر
تلخی دو فنجان قهوه ؛
و سنگینیِ سکوتِ صندلیِ خالیِ
آن طرف میز را
من به تنهایی تحمل کنم!

وقتی پیپ میکشی انگارکسی درون توزنده است...!
پیپ کشیدنت عمیق ترازدوستت دارم هاییست که به من میگویی...!

بیا قانون "دوستت دارم" را بین خودمان وضع کنیم
صبح ها تلفنت را بردار
به عکسم خیره شو
طوری که انگار قرار است
برای همیشه نباشم
"صبحت بخیر" را طوری بگو
که "عزیزم" ها و "جانم" هایش آزاد شود
و بریزد به رگ هایم
بگذار همین اول صبح تنِ من برایت بلرزد
و بترسم که مبادا روزی نباشی
دو فنجان قهوه ی ساده را بگذارم روی میز
و دلم بلرزد برای شنیدن یک " دوستت دارم"
و تو نگاهت را بپاشی به فنجان های قهوه
و نگاه بی قرار من
دلم بخواهد که بگویی " دوستت دارم"
و تو به جای هر بار گفتنش،
صدبار با نگاهت قربان صدقه م بروی
و من از فکر نداشتنت بمیرم و اسپند دود کنم
بیا با همین قانون ساده
کمی زندگی کنیم

پیپ میکشیم و
به خود میفهمانیم
تمام ناراحتی ها
بغض ها
و خاطره ها را
دود کرده ایم
پیپ میکشیم مبادا که بغضمان بشکند
مبادا کسی گریه مارا بببند
پیپ میکشیم تا غرور خود را حفظ کنیم...