اخرین صبح جمعه ی زمستان باشد ....
باز کردن پنجره با تو
دم کردن قهوه با تو
بیدار کردن من هم با تو
برای چشمهایت شعر سرودن با من !

نواختن پیانو با تو
زمزمه کردن شعرهایم با تو
نگاه ویران کننده با تو
بافتن موهایت با من!

انتخاب مقصد با تو
انتخاب مسیر با تو
انتخاب موزیک هم با تو
قصه ساختن از جاده خیس و عطر نفس هایت با من !

فالـ قهوه امـ
پر از آرزو هایستـ
کہ منـ غم نداشتنشآن را
داغ داغ خوردم..!

مثل طعم
یک فنجان اسپرسو در اول صبح
تلخ و تیزی
با این همه ناگزیرم به نوشیدنت...



‎‎‌‌

انصاف نیست در این شهر
تلخی دو فنجان قهوه ؛
و سنگینیِ سکوتِ صندلیِ خالیِ
آن طرف میز را
من به تنهایی تحمل کنم!

وقتی پیپ میکشی انگارکسی درون توزنده است...!
پیپ کشیدنت عمیق ترازدوستت دارم هاییست که به من میگویی...!

بیا قانون "دوستت دارم" را بین خودمان وضع کنیم
صبح ها تلفنت را بردار
به عکسم خیره شو
طوری که انگار قرار است
برای همیشه نباشم
"صبحت بخیر" را طوری بگو
که "عزیزم" ها و "جانم" هایش آزاد شود
و بریزد به رگ هایم
بگذار همین اول صبح تنِ من برایت بلرزد
و بترسم که مبادا روزی نباشی
دو فنجان قهوه ی ساده را بگذارم روی میز
و دلم بلرزد برای شنیدن یک " دوستت دارم"
و تو نگاهت را بپاشی به فنجان های قهوه
و نگاه بی قرار من
دلم بخواهد که بگویی " دوستت دارم"
و تو به جای هر بار گفتنش،
صدبار با نگاهت قربان صدقه م بروی
و من از فکر نداشتنت بمیرم و اسپند دود کنم
بیا با همین قانون ساده
کمی زندگی کنیم

پیپ میکشیم و
به خود میفهمانیم
تمام ناراحتی ها
بغض ها
و خاطره ها را
دود کرده ایم
پیپ میکشیم مبادا که بغضمان بشکند
مبادا کسی گریه مارا بببند
پیپ میکشیم تا غرور خود را حفظ کنیم...

سیگار سرطان زا نیست
آدمایی که باعث میشن
به خاطرش سیگار بکشی
سرطان زان

زندگی جیره مختصریست
مثل یک فنجان چای
و کنارش عشق است
مثل یک حبه قند
زندگی را با عشق
نوش جان باید کرد ...

#سهراب_سپهری

نمیایی
برایت قهوه می ریزم، کمی‌ شیر، دو قاشق شکر،
می گذارم جلویت روی میز،
گلدان گل را کنارتر می گذارم
تا بهتر ببینمت.
قیافه جدی به خودم می گیرم
و با لهجه‌ ای که حالا برای خودم هم بیگانه است،
می گویم:
قهوه ات سرد می‌‌شود.
هر کجا که هستی، زودتر به خانه بیا
و همانطور می نشینم‌ تا تو یک روز بیایی...