مبل‌ها را چیدم
پرده‌ها را کنار پنجره
قاب‌ها را به دیوار آویختم
بعد
دو فنجان قهوه ریختم
و فکر كردم به 365 روزِ دیگر
که می‌توانم
با چیدمانی دیگر
دوستت بدارم!

میچسبد در این بهار
کنارِ این شکوفه ها
کنارِ باران های بی قرار و ناگهانی اش
یک فنجان قهوه ی تازه دم
که کنارش آدمی از جنس عطرِ اردیبهشت نشسته باشد...

وقتی
قهوه ات تلخ باشد
میتوانى آن را
با شکر شیرین کنی
اما وقتی
گذشته ات تلخ باشد
با هیچ چیزی
شیرین نمیشود
پس مراقب گذران روزها باشید

بگذار
فنجان های #قهوه
نیامدنت را
به تلخی تفسیر کنند
فال این #قهوه،
عجیب
تو را دور میکند
از چشمانم...

تنهایی
اندازه های مختلفی دارد .

در پارک
اندازه ی یک نفر است
که کنارت قدم بزند
و دستهایت را بگیرد.

در کافه
به اندازه فنجان قهوه ای
که روبرویت سرد ...
سرد است

و تنهایی
در تختخواب های دونفره
به بزرگی تمام دنیاست....

☕️☕️☕️

قهوه
کِی
طَعمش به تلخی میزده
تا پیش از این؟

فالِ من افتاد
بر آن
تا ابد
تلخی گرفت ...

پنج شنبه عاشق است
گرم و داغ مثل قهوه تلخ زمستان
مثل نوستالژى ترانه هاى داريوش
تمام نميشود تا
اشكت را در نياورد!
تا ديوانه ات نكند!
تا نگويى بس است!
لعنتى تا نم آن قطره اشك را از پس
دود سيگارت نبيند تمام نميشود!
پنج شنبه عاشق است
مثل كافه اى دنج ميان تاريكى روزهاى ديگر؛
درد پنج شنبه است كه جمعه را كلافه كرده...
عاشق است
نميفهمى؟؟؟

محتاجم ...!
محتاجِ یک فنجان قهوه ،
که پهلویش تو باشی ...!

تو باشی، قهوه ای باشد کنارش فال هم باشد
و در فنجان تلخم ذرّه ای اقبال هم باشد
چه می خواهد مگر دیوانه ای مثل من از دنیا؟
در اوج قلّه ای باشد به پشتش بال هم باشد

روزها پر و خالی می شوند
مثل فنجان های چای در کافه های بعد ازظهر
اما ..
هیچ اتفاق خاصی نمی افتد
اینکه مثلا تو ناگهان
در آن سوی میز نشسته باشی …