‏گاهی برای خوب شدن حالت
‏نباید سمت آدما بری
‏گزینه های امن تر ‏و مطمئن تری هم هست
‏
♡‏بارون
♡‏پیپ
♡‏موسیقی
♡‏قهوه

اندوه های یک مرد را؛
گاهی
چند کام از یک پیپ هم
می تواند به هم بدوزد
و از لب هایش بشکافد
و بیرون ببرد از پنجره...
اندوه های زنانه اما
خانگی تر از این حرف ها هستند
درست مثل شیشه های مربا
مثل سبزی های خشک معطر
که می کوشند
یک تکه از بهار را
برای زمستان کنار بگذارند...!

و پشتِ هر پیپ ضجه ی مردیست
غرور گریه ی ما را زنان نمی فهمند...

فرياد ها دور دهان ديوار
خشك شده اند  
و كلكسيوني از سيگار هاي نيمه كشيده
كنار فنجان قهوه صف بسته اند
مردي به جاي در از پنجره بيرون ميرود
و زني به تنهاييش
در آينه لبخند ميزند
زمان را به عقب برگردان
اينبار ميخواهم خنجر را به قلبت فرو كنم

I am thinking of u and every day I smoke cigarettes the number of my teeth

به تو فکر میکنم و هر روز به تعداد تمام دندان هایم سیگار می کشم..!

سیگار از آخرین پک
سرباز از آخرین تیر
دخترک از آخرین کبریت
همه از تمام شدن
می ترسیم...

عصر یک جمعه پس از دیزی سنگی باتو

چای و سیگار و غزل خوانی و دیگر هم هیچ

مبل‌ها را چیدم
پرده‌ها را کنار پنجره
قاب‌ها را به دیوار آویختم
بعد
دو فنجان قهوه ریختم
و فکر كردم به 365 روزِ دیگر
که می‌توانم
با چیدمانی دیگر
دوستت بدارم!

میچسبد در این بهار
کنارِ این شکوفه ها
کنارِ باران های بی قرار و ناگهانی اش
یک فنجان قهوه ی تازه دم
که کنارش آدمی از جنس عطرِ اردیبهشت نشسته باشد...

وقتی
قهوه ات تلخ باشد
میتوانى آن را
با شکر شیرین کنی
اما وقتی
گذشته ات تلخ باشد
با هیچ چیزی
شیرین نمیشود
پس مراقب گذران روزها باشید