اصل حالت نیک و احوالت بخیر
قهوه ات را نوش کن،فالت بخیر

دی گذشت و بهمن از راه رسید
آخرین ایام امسالت بخیر...!

صبح بخیر ❤️

دلتنگی‌های من
از جنس قهوه های تلخ و توتون های کلاسیک بود،
از جنس غروب جمعه بود
همانقدر نفس‌گیر و ناتمام
همانقدر بی‌رحم و خطرناک
و گاهی تا سر حد دلتنگی آدم میمیرد و جان میدهد

جمعه كه بيايد ؛
باز قرار است همه چيز هجوم بياورد بر سر لحظه هايم ..
باز قرار است از همان اول صبح، پیپ بکشم و يادم بيايد كه چقدر همه چيز نيست ..
اين روزها قرار است غروب كه شد، باز اين بغضِ لعنتى قِل قِلكـ بدهد سكوت بى وقفه ام را ..
شايد هم معجزه اى شود؛
تا چشمانم رو به اين همه شومى باز ميشود، تو با یک فنجان قهوه در دست ، نشسته باشی تماشايم كنى ..
و بگويى ؛
عصرِ جمعه ات بخير جانم !

رنگ سرخ
می تواند بنشیند بر درخت انار
لب های تو
یا پیراهنِ پاره پارۀ یک سرباز
هیچ اتفاقی نمی افتد
ما عادت داریم
ندیده ای
همان انگشت که ماه را نشان می داد
ماشه را کشید؟
ندیده ای که از تمام آدم برفی ها
تنها،لکه ای آب مانده بر زمین؟
دود، فقط نام های مختلفی دارد
وگرنه دود پیپ من و خانه های خرمشهر
هر دو به آسمان رفتند

‌
زمستان است ...
دو میل و یڪ ڪاموا ...
و من خیال می بافم ...
خیالِ تو را
و اندازه می زنم با دورِ بی تفاوتی ات
اندازه نمی شود...
می شڪافم...
و دوباره از سر می گیرم
می بافم
و اندازه می زنم ...
و باز می شڪافم...
و دوباره از سر می گیرم...
و دوباره...
زمستان تمام می شود
و خیالِ نیمه بافته ام ...
بلاتڪلیف می ماند...
درست مانند فنجان های دست نخورده روی میزهای کافه ...

عاشق بودن تنهایی غریبی ست

نه دل می ماند و

نه دلداری

کاغذهایت همه خالی از واژه می شوند

کتابهایت همه سفید

پیپ هایت همیشه روشن

فنجان قهوه ات پراز سرنوشت تلخ

عاشق بودن جهان تنهایی ست

باران تنهایی ست

پیاده روی در شهر تنهایی ست

عاشق بودن

پنجره ای ست روبروی قبرستانی وسیع

که تنها یک گور دارد

آن هم تنهایی ست

چای ، قهوه ، کاپوچینو ، نمی دانم

هر کدام که دیرتر خنک و تمام شود

تا بهانه ‌ی با #تو بودنم بیشتر شود

حداقل مواظب قهوه ات باش...
که از دهان نیفتد...!!
من یکبار از چشمانت افتادم...
برای هفت پشتم بس است...

دو فنجان قهوه سفارش می دهم
و بی محابا دست های
تو را می گیرم

          راحت باش !
هیچ کس ما را نخواهد دید

اینجا
     ...کافه خیال من است...

سیل بیاید،
برف ببارد،
طوفان بشود،
اصلا، همه ی دنیا را،
باد و برف و باران ببرد،
به من هیچ ربطی ندارد!
وقتی تو،
دلم را برده ای.
وقتی عشقت، طوفان به پا می کند هر دم.
وقتی نبودنت، بارانی ام می کند.
وقتی خواستنت،
طعم قهوه ی گرم
در یک روز برفی را دارد... .