یک نفر با صدای بلند موسیقی گوش میکنه
یک نفر مدام پیپ میکشه
زنی هنگام آشپزی ترانه ای غمگین رو زمزمه میکنه
دختری به بهانه فیلم اشک میریزه
پسری نیمه شب در خیابون پرسه میزنه
همه دلتنگند
همین ....?

دلتنگی
چیزی نیست که بشود با قرص و آمپول و نمی‌دانم قدم‌زدن کنارِ خیابان یا روشن‌کردنِ یکی دو سیگار کاریش کرد.
این‌جا، باور کنید،
من گاهی دیگر انگار نمی‌توانم نفس بکشم.....?

به زیبایی ِ شگفت انگیزِ
برگهای سبز گلدان دقیق شو
به بخار و عطرِ آرامبخشِ لیوان ِ قهوه ات
به رقص دود پیپ ات
به سکوت گوش بسپار
به جزییات دقیق بنگر...
آرام و بی شتاب زندگی کن....?

باید یکی باشد
یکی که دزدانه نگاهش کنی. دزدانه راه رفتنش را بپایی و دزدانه ببوسی اش و محکم بغلش کنی و در حضورش طعم تلخی قهوه ات را نفهمی.
باید یکی باشد که وقتی دلت برای مداد رنگی های کودکی ات تنگ شد، به ناخن هایش خیره شوی و سوار بر رنگین کمانی به کودکی ات سفر کنی.
باید یکی باشد، یکی که حصار تنهایی ات را برهم زند و به تو بگوید که دوستت دارم.
آدم است دیگر و آدمی به همین دوستت دارم هاست که زنده است ....?

دوشنبه كه بيايد
هفته آرام مي گيرد.. !
بالغ است،
نه دلش به دويدن خوش است
نه به رفتن رضا مي دهد.. !
با طُمَئنينه مي نشيند
قهوه اش را مي نوشد
فال هفته را مي گيرد.. ؛
روي آينه برايم يادداشت
مي گذارد و مي رود.. !
♡ دوشنبه عاشق است ♡
أز چشم هايش مي فهمم....?

نه باران آمد
نه برف
نه موسیقی جذابی شنیده شد
نه از قهوه ی کسی بخار بلند شد
فقط تو بودی
همین
و من داشتم بال در می آوردم...?

تبلیغات قدیمی از پیپ و توتون

فایل‌(های) پیوست شده

بندانگشتی (ها)
                   

کالای های

ماسترو رحیمی

نا موجود



موجود شد

☑️

با توجه به نزدیک شدن سال نو میلادی

و

شب یلدا


خواهشمندیم جهت سفارشات خود زودتر اقدام فرمایید

تا شرمنده شما در

تحویل بد موقع نشیم



هوا خیلی سرد است و به فکر پیک های موتوری باشید و باهاشون مهربان باشید

این آفتاب هم
بر سر مردمانی از جنسِ
منو تو خواهد تابید
آنها هم عاشق میشوند!
آنها هم گاهی دل شکسته
میروند و بر لبِ پنجره
پیپ به لب میگذارند
دنبال کافه های دنج در
گوشه و کنار شهر میگردند
آرزوی پرسه های دونفره
در یک عصر سرد پاییزی را دارند
آنها هم عاشق میشوند و
شاعر میشوند و شعر میگوند
آنها هم با شنیدن اسم یکدیگر
هزاران بار قلبشان می‌تپد
اما بدان، من و تو
تکرار نشدنی‌ترین اتفاق این روزهاییم
خودم را نمیدانم، اما تو دیگر
تکرار نمیشوی، تویی که تمام منی ...

ما دیگه اون نوجوونای قدیم نیستیم که با شنیدن سینوس کسینوس خندمون بگیره،
بزرگ شدیم،نه؟
بچه کوچیکا بهمون میگن خاله،عمو...
قدمون چند هوا بلندتر شده،
دیگه دستمون به کابینت بلندای آشپزخونه میرسه و پامون به گاز و کلاچ...
بعضیامون انقدر بزرگ شدن رفتن پی پیپ و سیگار،
بعضیامونم نه،دیدن غم و غصه شون دود کردنی نیست،نشستن خوردنش!
ما دیگه روزای برفی لیز نمیخوریم،
نه که زمینِ یخ زده لیز نباشه ها،
فقط یاد گرفتیم باید با احتیاط قدم برداریم که با مخ نریم تو زمین...
قلبامون چی شد راستی؟؟
بعضیامون دل شکستن، بعضیامون دل باخته و بعضیامون دل تنگ...
ما خیلی وقته که دیگه بچه نیستیم،
ولی پیر شدیم یا بزرگ ؟!
اينه که جای بحث داره...