این شعر
یک زیرسیگاری است.

مرا در آن
خاموش کرده‌اند

به همین خاطر
خاکسترش مایل به خون است!

یک نفر مرا
مثل سیگاری روی لبش گذاشت و
تا انتها کشید...

عشق
چیز پیچیده‌ای نیست

همینکه میدانم از دود متنفری
اما برایم پیپ میخری
یا تا دستم به پاکت میرود
فندکم را آتش میکنی

عشق همین است که
دلم میگیرد از رنگی شدن ناخن هایت
اما خودم برایت لاک میزنم
.
عشق همین است که
بخاطرت سیگار نمیکشم دیگر
عشق همین است که
بخاطرم لاک نمیزنی دیگر
.
عشق یعنی چشمهایت را ببندی
کف دستت بوسه بگذارم
گونه هایت گل بیاندازد

بعد از چهار سال هنوز باید حواسم را جمع کنم، گاهی که حواسم پرت سکوت خانه می شود یا نگاهم به عکسی می‌افتد و فکرم پی خاطره ای می رود‌، دست‌هایم به عادت بیست و چند ساله دو فنجان قهوه درست می‌کنند...
خالی کردن فنجان دوم توی ظرفشویی عذاب است!

سیگار های بهمنش را دوست دارم
بوی بد پیراهنش را دوست دارم
گفتند دیوانه! شنیدی زن گرفته؟
دیوانه ام، حتی زنش را دوست دارم!

‏شاعری در من است

که صبح های دوشنبه را

بیدار می شود،

تنهایی،پیپ می کشد،قهوه می نوشد.

وبا خودش ،می رود

تا غروبِ جمعه....

وسالهاست

که هجوم تکرارها

اورا مجاب نکرده

به تنهایی

«عادت »کند..!!!

#پنج_شنبه_عاشق_است
گرم و داغ مثل قهوه تلخ زمستان
مثل نوستالژى ترانه هاى داريوش
تمام نميشود تا
اشكت را در نياورد!
تا ديوانه ات نكند!
تا نگويى بس است!
لعنتى تا نم آن قطره اشك را از پس
دود پیپت نبيند تمام نميشود!
پنج شنبه عاشق است
مثل كافه اى دنج ميان تاريكى روزهاى ديگر؛
درد پنج شنبه است كه جمعه را كلافه كرده...
عاشق_است
نميفهمى؟؟؟

نیستی
به خودم سیگار تعارف می‌زنم
به جای تو اخم می‌کنم
به جای خودم شرم !
جای تو لبخند می‌زنم و جای خودم
عاشقت می‌شوم!
نیستی...
و من اینطور ساده دیوانه می‌شوم !

پنج شنبه ها
با آن لذت گناه آلود،
با آن عصرهایش
که بوی تند قهوه می دهد
می لغزد،
می افتد بر تنت،
گرم می شوی؛

انگار مردی میان سیبری
دستکشش را به دستت می کند
تا زنده بمانی

"پنج شنبه ها"
زندگی را
آسان تر می کند ...

به قرن سوم و چهارم هجری قمری برگردم
زکریای رازی بشوم تو ... را کشف کنم
مزه‌مزه‌ات کنم ... من را بگیری
بعد...  از سرم بپری
بی‌خیالت شوم ...
صبح شود ... به خودم بیایم

تو را مزه ‌مزه کنم
شهر به شهر بروم ... برسم به ١٤٩٢میلادی
کریستف کلمب بشوم...  تو را کشف کنم
به کسی نگویم...
نشانی‌ات را به کسی ندهم
نقشه‌هایی که کشیدی
که برات کشیدم ... بسوزانم ... به باد دهم

کشتی‌ها را در اقیانوس غرق کنم
چپق سرخ‌ پوستی بکشیم
آهو شوی ... تو را به اسم جدیدت صدا کنم
بخندی...
چپق را چاق کنی
عقاب شوم ... پر بگیرم
در آغوش تو ... آشیانه کنم
و دیگر به شهر ری
به قرن چهاردهم خورشیدی
به ترافیک پارک ‌وی .... !!!برنگردم

من یک مهاجرم
از رویایی به رویایی دیگر
گاه از قطب جنوب سر در می آورم  
گاه از دریای کارائیب
گاه سفیدم گاه، سیاه
با زردها چای می خورم
با سرخها چپق می کشم
من در همه جا زندگی می کنم
سرزمین من به پای غازهای وحشی چسبیده است...