#هوای_پاییز ?????:

#پاییز???#پاییز???#پاییز??? وفادار ترین فصل خداست...

حافظه ی خیس خیابان های شهر را

همیشه همراهی می کند

لعنتی، هی می بارد ??و می بارد??…و می بارد??…

و هر سال

عاشق تر از گذشته هایش

گونه های سرخ درختان شهر را

می بوسد ومی بوسد ومی بوسد و...

و لرزه می اندازد به اندام درختان

و چقدر دلتنگ می شوند #برگ های_عاشق??

برای لمس تن زمین ...


چه حکایت عجیبی است #هوای_پاییز !??

تنها را تنها تر ?می کند و #عاشق را #عاشق_تر❤️...
                                                                                                                                                                                                     
من هنوزم باران ?را بی چتر
#قهوه ام ☕️را بی شکر                                  
و #پیپ_ایرانی_پاسارگادتاباکیم  را با #توتون های_خاص #پدر_پیپ_ایران دوست دارم ...
و اما تو #عشق_ونوسی_من?......سفر را اگر هنوز بی چمدان دوست داری، قرارمان یک روز بارانی?? از همین #پاییز در #کافه_آرتین☕️?☕️ ...

جمعه باشد
جمعه ی یک فصل پاییزی باشد
جمعه ی یک فصل پاییزی باشد و من پیپ بر لبانم باشد
دیگر فرق نمیکند صبح باشد یا غروب دلگیرش...
سنگین
سنگین
در من آواز می خوانی
خیالت از در و دیوار این خانه
می زند بالا
و مرگ این گونه دارد مرا
وارسی می کند ...

عصرانه
دلم یک گوشه ی دنج
در یک کافه میخواهد
فقط من و تو
در ازدحام جمعیت این شهر
فقط تو را ببینم ..
تو قهوه تعارف کنی
من غرق در قهوه ای چشمانت
طعم خوش بودنت را
بنوشم و پیپم را چاق کنم...

هر غروب
مردی که به خانه برمی گردد
به هوای زنی
که دست هایش می لرزد
در کافه ای پیپ تنفس میکند و قهوه می نوشد
از مغازه ای شکلات  می خرد
دنبال یک شاخه رز صورتی می گردد
و با خودش می گوید
این حسِ بی قرار
نمی تواند عشق باشد

هر روز زنی
با آخرین سؤالش
در گورستانی دفن می شود
"آیا او مرا دوست داشت؟"

به اندازه ی تمامِ فالوده های تابستان
به اندازه ی باران
وقتی کولر روشن است!
می چسبی...
به اندازه یک فنجان قهوه و کشیدن یک پیپ ،بعدازیک روز سخت کاری میچسبی...
اصلأ تو آخرین لذتِ دنیایی
که اشتباها اینجا به دنیا آمده...

آلبومی دارم
پر از عکس های تو
که فقط پنجشنبه ها بازش می کنم
و می نشینم به تماشایت ، پیپ میکشم،
قهوه ای را تلخ می نوشم
و با شیرینی نگاهت  
خودم را
به جمعه ای دیگر می رسانم ...
تو تنها دلخوشی
پنجشنبه های منی !

بایدتمام دغدغه ها را تاکرد
روی طاقچه ی بیخیالی گذاشت
باید غصه ها را مچاله کرد
و از پنجره پرت کرد بیرون
اول هفته، یک گوشه دنج میخواهد
بایک فنجان قهوه و‌ یک پیپ چاق ‌‌‌...

صبح شنبه بخیر

جمعه ها،
نه این که تعطیل باشد برای من!
فقط

دو فنجان قهوه می‌ریزم و بعد با خیالت،
می نشینیم روی صندلی های لهستانی کهنه ی روی ایوان و همانطور که خیره شده ایم به دلگیریِ غروب آفتاب، به تو فکر می کنیم و پیپ میکشیم!

غروب جمعـه دلبر می‌خواهد، دو فنجان قهوه می‌خواهد
اندکی مکث و بعد "دوستت دارم"‌های
فراوان... همین است که: زل می‌زنیم به پنجره و
قهوه از دهان می‌افتد! نداریم نیست کـه دلگیر و
تنها هستیم، جمعه دلبر می‌خواهد و ...

کافه ای بی حوصله ام...
با قهوه های لال...
سال هاست...
در من...
خبری از آمدنِ عشق نیست...