ماسترو رحیمی می‌گفت:

«هر آدمی یک غروب دارد...»

و من آن روز نفهمیدم.

حالا می‌فهمم.

غروب،
زمانی نیست که خورشید می‌رود...

زمانی است که
امید بی‌صدا
از دل آدم بیرون می‌رود.
??????✅
https://mastrorahimi.com/blog/

اربعین حسینی تسلیت باد


چشم گریان سویت از شام خراب آورده ام
خیز، ای لب تشنه از بهر تو آب آورده ام
گر بپرسی داغ تو با سینه خواهر چه کرد
قامت خم گشته یی بهر جواب آورده ام
اربعین حسینی تسلیت باد?

امشب دود پیپ
شبیه پرنده‌ای زخمی
روی سقف اتاق می‌چرخد…

نه راه رفتن بلد است
نه ماندن…

در فنجان قهوه،
تصویر مردی افتاده
که سال‌هاست با خودش حرف می‌زند.

اسمش مهم نیست…

بعضی آدم‌ها
از شدت تنهایی
به نام احتیاج ندارند.
??????✅
https://mastrorahimi.com/blog/

امروز از کنار خیابانی رد شدم
که پاییز پارسال
آنجا دست‌هایت توی جیب من بود.
برگ‌های خشک زیر پایم صدا می‌دادند
و من با خودم گفتم
این صدا چقدر شبیه شکستن قلب من است.
رفتم کافه‌ی همیشگی،
قهوه‌ام را بدون شکر خوردم،
تلخی‌اش را که چشیدم
فهمیدم زندگی بدون تو
همین مزه را می‌دهد.
بعد پیپم را آتش زدم
و دودش را به جای آغوش تو
در آغوش کشیدم.

??????✅
https://mastrorahimi.com/blog/
روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از دست ندهید

دلتنگی یعنی نفس عمیق کشیدن، اما هیچ اکسیژنی در کار نباشد.
سیگار پشت سیگار
و آن هم نه سیگارت
بلکه سیگاربرگ کوبایی سنگین
دلتنگی یعنی نگاه کردن به صفحه این گوشی پر از پیام ، به امید یک پیام از تو که نمی‌آید.
یعنی صدا زدن اسم تو ، در خلوت خودم، با این که می‌دانم که جوابی نیست…
پیپ پشت پیپ
و تلخی قهوه …
هیچ چیز آرامم نکرد
دست آخر کار از کار گذشت
نفس تنگه
تپش قلب
و
پیسی از سالبوتامول
?
دلتنگی یعنی تو، فقط تو.
این شب تاریک بی تو کی تمام می شود !

وقتی نیستی،
حتی موسیقی سنتی هم
به درد دلم نمی‌خورد.
ساز نی که بلند می‌شود
انگار دود پیپم
شکل تو را توی هوا می‌سازد
و من محو تماشا می‌شوم.
بعد که دود پراکنده می‌شود،
تازه می‌فهمم
چه کلاه گشادی رفته سرم
که خیال کردم
با یک نخ سیگار
می‌شود تو را برگرداند.

??????✅
https://mastrorahimi.com/blog/
روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از دست ندهید

کافه،
همان جایی که
لبخندهایت را قاب گرفته بود
حالا شده غمکده‌ی خاموش من.
گارسون دیگر نمی‌پرسد
«امروز با کی میای؟»
فقط یک فنجان قهوه می‌گذارد جلویم
و یک زیرسیگاری
که ته‌اش پر از حرف‌های نگفته‌ی من است.
دود سیگارم که می‌رود بالا،
فکر می‌کنم شاید برسد به تو
و بگوید
آن مرد هنوز پشت میز شماره‌ی چهار
منتظر توست.

??????✅
https://mastrorahimi.com/blog/
روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از دست ندهید

شب‌ های تهران
پر از آدم‌هایی‌ست
که هرکدام
توی ماشین‌شان
یک آهنگ غمگین گوش می‌دهند.
من هم یکی از همان آدم‌ها
با یک فنجان قهوه‌ی تلخ
و یک پیپ نیمه‌ سوخته
که در ترافیک خاطراتت
گیر کرده.
چراغ‌ها قرمز می‌شوند،
من نگاه می‌کنم به صندلی کناری
که خالی‌ست،
اما بوی عطر تو
هنوز از آن بلند می‌شود.

??????✅
https://mastrorahimi.com/blog/
روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از دست ندهید

نبودنت مثل این است
که یک نخ سیگار
درست وسط زمستان
در جیبت پیدا کنی
اما کبریت نداشته باشی.
همه چیز آماده‌ست،
من آماده‌ام،
دلم می‌خواهد تو را نفس بکشم،
اما نیستی که جرقه‌ای بزنی.
حالا هر شب
با همین سیگار بی‌کبریت
ور می‌روم
و به این فکر می‌کنم
که نکند هیچ‌وقت
برنگردی.

??????✅
https://mastrorahimi.com/blog/
روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از دست ندهید

بعضی وقت‌ ها
دلم می‌خواهد
همین پیپ را بردارم
و از این شهر بروم.
بروم به جایی که
هیچ چیز بوی تو را ندهد،
نه باران،
نه قهوه،
نه خیابان‌های پاییزی.
اما می‌دانم
هرجا بروم
باز هم پشت چراغ قرمز
یاد سیگار کشیدنت می‌افتم
و باز هم
همان آدم قبلی می‌شوم.

??????✅
https://mastrorahimi.com/blog/
روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از دست ندهید