"تقلب بی‌ضرر یک روش دیگر برای صرفه‌جویی‌ست که رستوران‌های غذای فوری و چای‌خانه‌ها مدت‌هاست آن را به‌کار می‌گیرند. اگر فنجان‌تان را تا لبه پر نکنید چهار فنجان می‌تواند پنج فنجان بشود! (بریده‌ای از مجله لایف)"

در ماه فوریه ۱۹۴۳ میزان قهوه‌ی جیره‌بندی‌شده از این هم پایین‌تر رفت و هر پوند قهوه برای بازه‌ی زمانی شش هفته‌ای ارائه می‌شد. حتی قوطی‌های فلزی قهوه جای خود را به بسته‌بندی شیشه‌ای دادند تا فلز مورد استفاده در قوطی برای مصارف جنگی استفاده شود. کافه‌ها در این زمان تنها یک فنجان قهوه به فروش می‌رساندند و حتی یکی از کافه‌ها قیمت فنجان دوم قهوه را که قبل از جنگ مجانی بود، صد دلار تعیین کرده بود! بالاخره با بالا رفتن نارضایتی مردم، قهوه از فهرست جیره‌بندی خارج شد، اما قیمتش افزایش پیدا کرد. این در حالی بود که سایر اقلام در فهرست باقی ماندند و به‌طور مثال شکر تا سال ۱۹۴۷ یعنی دو سال پس از پایان جنگ همچنان به صورت جیره‌بندی به فروش می‌رسید.
بریده‌هایی از مجله‌ی لایف:

                                                                               کوپن های قهوه

"با این‌که دوبار فیلتر کردن با استقبال متخصصان روبه‌رو نمی‌شود اما می‌تواند مقدار قهوه عصاره‌گیری‌شده را ۳۰٪ افزایش بدهد. با استفاده از کتری دم‌آوری قهوه و افزایش مدت زمان دم‌آوری، نتیجه‌ی مشابه قهوه اصلی حاصل خواهد شد، ولی قهوه تلخ‌تر می‌شود."

تابلوهایی مثل این مدتی‌ست در رستوران‌های زنجیره‌ای نصب شده‌اند. تا قبل از آپریل روی آنها نوشته شده بود قهوه نامحدود تا جایی که بتوانید بنوشید تنها به ازای ده سنت. (متن تابلو: جیره‌بندی قهوه – به علت جیره‌بندی ما نمی‌توانیم برای هر مشتری بیش از یک فنجان قهوه سرو کنیم.)

صف‌های طولانی قهوه نتیجه‌ی دیر شدن جیره است. این جمعیت آرام در تقاطع خیابان‌های برادوی و بانک در بالتیمور به‌خاطر کلیسا جمع نشده‌اند، بلکه منتظر قهوه‌اند.
ادامه دارد...

بوی تو که در فضای کافه می پیچد
بهار با هر چه گل و پرنده از پوست ما می گذرد
تو اگر نبودی آسمان ما ستاره نداشت...

شکل و اندازه سیگار ها :
سیگار ها معمولاً بر 2 اساس اندازه گیری می شوند : 1. طول که معمولاً بر حسب اینچ (inch) بیان می شود و 2. قطر که با رینگ گیج (ringauge) بیان می شود .
سیگار ها به طور کلی به 2 دسته پارگو ها (paregos) و فیگرادو ها (figerados) تقسیم می شوند .
پارگو ها : این شکل از سیگار ها صاف و بدون برامدگی هستند و دارای سر (head) گرد می باشند .(با رینگ گیج ثابت)
فیگرادو ها : این شکل از سیگار ها شامل دسته ای می شوند که جزو پارگو ها(parejos) نیستند و سر (head) مخروطی شکلی دارند .(در بعضی مدل ها رینگ گیج تغییر می کند.)
بعضی از انواع پارگو ها (parejos) :
کرونا(cororna) : سیگاری با طول 5.5 تا 6 اینچ و رینگ گیج 42 تا 44 .
پتیت کرونا ( petit cororna ) : سیگاری با طول 4.5 اینچ و رینگ گیج 40 تا 42 .
چرچیل(churchill) : سیگاری با طول 7 اینچ و رینگ گیج 47
روبوستو (robusto) : سیگاری با طول 4.75 تا 5.5 اینچ و رینگ گیج 48 تا 52 .
کرونا گردا(corona gorda) : سیگاری با طول 6 اینچ و رینگ گیج 46 تا 50
پنتلا (panetela) : سیگاری با طول 5 تا 7.5 اینچ و رینگ گیج 34 تا 38 .
بعضی از انواع فیگرادو ها(figerados) :
پیرامید(pyramid) : سیگاری با طول 6 تا 7 اینچ و رینگ گیج 40 در سر و 52 تا 54 در قسمت پا (foot) .
بلیکسو(belicoso) : سیگاری به طول 5 تا 5.5 اینچ و رینگ گیج 50 .
پرفکتو(perfecto) : سیگاری به طول 4.5 تا 9 اینچ و با رینگ گیج 38 شروع می شود تا 48
(در وسط پف کردگی دارد . )
این مطلب به خلاصه ترین شکل ممکن نوشته شده اگر کم و کاستی دارد به بزرگی خودتون ببخشید ؛) ...
#aminhanjani

وقتی جنگ کام قهوه‌نوشان را تلخ کرد
جیره‌بندی قهوه در آمریکا اتفاق هشت ماهه‌ای بود که در طول جنگ جهانی دوم باعث نارضایتی بسیاری از آمریکایی‌ها شد. علت این اقدام، تقسیم عادلانه‌ی قهوه بین مردم و همچنین تامین قهوه‌ی سربازان دور از وطن اعلام شده بود اما در واقع علت اصلی آن خود جنگ بود. اگرچه تولید قهوه در برزیل و سایر کشورهای تولید‌کننده در آمریکای جنوبی افزایش چشمگیری پیدا کرده بود، اما کشتی‌ای برای حمل محصول و انتقال آن به خاک آمریکا باقی نمانده بود؛ بسیاری از کشتی‌ها برای تامین مایحتاج سربازان و حمل اسلحه به مناطق درگیر جنگ گسیل شده بودند و از طرفی، زیردریایی معروف آلمانی مسیر کشتی‌های تجاری را شناسایی کرده آنها را هدف قرار می‌داد. در چنین شرایطی و در نوامبر ۱۹۴۲ روزولت اعلام جیره‌بندی قهوه کرد و حتا نوشیدنی صبحانه‌ی خود را از قهوه به شیر تغییر داد.

"قهوه تمام شد! در بازار سان‌فکس هالیوود. تابلو می‌گوید که فروشنده را سرزنش نکنند. سرزنش‌ها باید نثار زیردریایی‌های آلمانی شود که کشتی‌های حمل قهوه از سمت برزیل را هدف قرار داده‌اند. (متن تابلو: هیتلر، هروهیتو و بنیتو (موسیلینی) را لعنت کنید!) (بریده‌ای از مجله لایف)"
در سال‌های قبل از شروع جنگ، سرانه مصرف سالانه‌ی هر شهروند ۲۰ پوند تخمین زده شده بود که با جیره‌بندی این میزان به نصف رسید. دفترچه‌های کوپن جیره‌بندی برای دریافت یک پوند قهوه برای هر پنج هفته بین شهروندان توزیع شد که تنها به افراد بالای پانزده سال تعلق می‌گرفت. مجله‌ی معروف لایف در مطلبی مرتبط با جیره‌بندی، روش‌هایی را برای کاهش مصرف قهوه پیشنهاد داده بود. شهروندان می‌توانستند میزان قهوه‌ی مصرفی خود را کاهش دهند، مثلا پیشنهاد شده بود که فنجان‌های خود را به‌طور کامل پر نکنند و یا از سابه‌ی قهوه، دوباره قهوه بگیرند. قهوه‌ی دوبار فیلتر شده که غلظت کمتری داشت به‌خاطر عدم محبوبیت قهوه‌ی روزولت نام گرفته بود. راه دیگری که به قهوه‌نوش‌ها پیشنهاد شده بود، مخلوط کردن قهوه‌ با ریشه‌ی بوداده‌ی کاسنی بود که طعم تلخ‌تری به قهوه می‌داد اما برای کسانی که قهوه‌ی تلخ دوست داشتند قابل قبول بود.
"در نوامبر ۱۹۴۲ روزولت اعلام جیره‌بندی قهوه کرد و حتا نوشیدنی صبحانه‌ی خود را از قهوه به شیر تغییر داد"
قهوه‌ی کاسنی (Chicory) هنوز هم در نواحی جنوبی آمریکا مثل نیواورلئانز استفاده می‌شود. (نجف دریابندری در کتاب از سیر تا پیاز به استفاده آمریکایی‌ها از کاسنی در قهوه طی جنگ جهانی دوم اشاره کرده است.)

"اضافه کردن کاسنی روشی فرانسوی برای بهره‌گیری بیشتر از قهوه است. اضافه کردن نصف اونس ریشه‌ی کاسنی به یک پوند قهوه نتیجه‌اش یک سوم قهوه‌ی بیشتر است که تغییر مزه‌ی کمی ایجاد می‌کند. (بریده‌ای از مجله لایف)"
ادامه دارد...

در تمام ِکافهـــــ های شهر
خبر از حادثهـــــ ـایست
با دلم از پیچ ِ دلتنگی ِمیزهـــــــــا به زحمت عبور میکنم
آنوقت، می بینم درست روبرویِ نگاهــــــــــهای ِ تماشا
سرِ دوراهیِ تشویش و تردیدهای ِ شبانهـــــــ ام
کسی منتـــــــــــظر نشسته است...

سلام دوستان
من دنبال یک قهوه اسپرسو خوب هستم برای استفاده روزانه
عطر خوب و کرم خوب برام مهمه قیمت هم معقول و نرمال باشه
البته کی از طعم خوب بدش میاد
در کل ممنون میشم راهنمایی بکنید

در دهه‌ی نود، قهوه کم‌کم به کافه‌ها بازگشت.

نخستین شعبه‌ی استارباکس هنوز هم در پایک پلِیس مارتِ سیاتل به کار خود ادامه می‌دهد.
میل و وابستگی آمریکایی‌ها به قهوه‌ فوری دوام نداشت. آن‌چه موج سوم قهوه نامیده می‌شد، از دهه‌ی ۸۰ و ۹۰ شروع شد؛ یعنی همزمان با گسترش تدریجی شعب استارباکس. موج سومی‌ها قهوه‌خورهایی بودند که به دنبال قهوه‌های باکیفیت‌تری می‌گشتند. با این که استارباکس در سال ۱۹۷۱ کار خود را شروع کرد، محبوبیتش در دهه‌ی ۹۰ افزایش چشمگیری پیدا کرد. پس از سهامی شدن شرکت در سال ۱۹۹۲، تعداد شعبه‌های استارباکس از ۱۶۵ به آمار امروزی خود یعنی ۲۳۷۶۸ شعبه رسید!
"این روزها روستری‌های موج سومیِ کوچک‌تر، قهوه‌خانه‌های قرن‌های گذشته را الگوی خود قرار داده‌اند مانند اینتِلیجنتسیا که حتی در نام خود نیز به این موضوع اشاره می‌کند."
این روزها، با عمر چندصد ساله‌ی قهوه‌نوشی، هنوز هم چیزهای تازه‌ای از عوارض درازمدت آن می‌شنویم.

واتارو کامبه، مدیر و باریستای «اباوت لایف کافی بروئرز» یکی از کافه‌های تخصصی توکیو
دانشمندان هنوز هم به دنبال این هستند که قهوه چه نقشی در سلامت انسان بازی می‌کند. آیا سرطان‌زاست؟ سازمان سلامت جهانی می‌گوید احتمالا نیست. آیا برای قلب مضر است؟ انجمن قلب امریکا می‌گوید مشخص نیست. اما محققان دانشگاه کَنگبوک سامسونگ در سئول می‌گویند مصرف متعادلش حتی برای قلب مفید است.
"تا به اینجای کار سخت است که بتوان نتیجه‌ی شسته‌رفته‌ای در خصوص اثرات درازمدت نوشیدن قهوه اعلام کرد … اما قطعا میانه‌روی تاکنون برای کسی ضرری نداشته است."
پایان

داستان قدم هایم را که بگویم
کفش های تصادفی
دهانشان باز میماند
و چراغ های چشمک زن
مسیر کافهـ های شلوغ را
سبز و..زرد و قرمز میشوند
در بیداد صدا و صدا
بخار قهوه ی تنهایی هیاهوی عبور را می بلعد
و من همچنان چشم دوخته ام به قلم
روی کاغذ همیشه هیچ
و تو....افسوس

در آمریکا، قهوه‌خانه‌ها به تدریج محبوبیت پیدا کردند و قهوه راه خود را به خانه‌های مردم باز کرد.

در آمریکا نیز مانند اروپا، قهوه‌خانه‌ها مکان‌هایی جذاب برای جلسات سیاسی و اجتماعات به حساب می‌آمدند. قهوه‌خانه‌ها پیش از انقلاب آمریکا شکل گرفتند اما مانند همتاهای اروپایی خود، محیطی مردانه داشتند و مختص مردان بودند. در قرن ۱۹ و اوایل قرن بیستم، روست کردن قهوه در منازل باب شد. مارک پرندرگست در کتاب خود با نام «دغدغه‌های غیر مشترک: تاریخ قهوه و این که چگونه دنیای ما را تغییر داد» می‌گوید:
"در اغلب فضاهای‌ شهری ایالات متحده‌ی اواسط قرن نوزده، مردم دانه‌های سبز قهوه را از فروشگاه‌های محلی تهیه می‌کردند و آن را در خانه روست و آسیاب می‌کردند."
در اوایل دهه‌ی ۱۹۰۰ و پس از جنگ جهانی دوم، خرید قهوه‌های از پیش آسیاب شده و قهوه‌های فوری در بین خانوارهای آمریکایی آغاز شد.

در اوایل قرن بیستم تولیدکننده‌های قهوه به تدریج قهوه‌ فوری را روانه‌ی بازار کردند. مجله‌ی اسمیت‌سونیَن می‌گوید: پس از جنگ جهانی دوم، برندهایی که محبوب خانوارها بودند (مانند فولجرز و مکسول‌هاوس)، شروع کردند به فروش قهوه‌ فوری. در دهه‌ی ۱۹۶۰ قهوه به خاطر فوایدی که برای سلامتی داشت مورد تحسین قرار گرفت. جان هال براون در کتاب «نوشیدنی‌های ابتدایی آمریکایی‌ها» (سال ۱۹۶۶) می‌نویسد: «قهوه سردرد را تخفیف می‌دهد، تندخویی را تسلی داده و سستی و پژمردگی را از بین می‌برد و برای جلوگیری از اختلال در گردش خون مفید است… مصرف همیشگی قهوه، هشیاری را بهبود می‌بخشد که خود نوعی محرک قلب است. قهوه قوی‌ترین پادزهر در برابر عوارض نوشیدنی‌های الکلی است.»
ادامه دارد...

دسته ی کاغذ بر میز در نخستین نگاه ِ آفتاب
کتابی مبهم و سیگاری خاکسترشده کنار ِ فنجان ِ چای از یاد رفته
بحثی ممنوع در ذهن...
"احمد شاملو"