به‌وقتِ #تنهایی ،

#مرد ، زیرِ #باران پیپ می‌کشد ؛
#زن ، پشتِ #پنجره قهوه می نوشد !

اما ، نه #باران ، مهم است ،
نه #مرد، نه #پنجره، نه #زن!

مهم،
#تنهایی است که #دود می‌شود . . .

قهوه هایِ ترک
پیپ های ایتالیایی
سیگار های کوبایی
میزهایِ روسی
آهنگ هایِ فرانسوی
همه حرف مرا می فهمند 
بغض های ایرانی ام را
کجا ترجمه کنم . . .

دنیا به بابانوئل‌های تازه نیاز داره..!
بابانوئلی که جای شکلات
امید بیاره بذاره توی جورابامون!
زندگی بیاره
عشق بیاره یواشکی بذاره تو جیب‌مون..
بابانوئلی که دستشو بذاره رو شونت
بشینه پیشت بگه چته تو‌ خودتی..؟
که حواسش بهت باشه غصه نیاد جاخوش کنه تو‌ مردمک چشات..
بابانوئلی که ۲تا فنجون لته بزنه بیاره
دلت گرم شه!
بابا‌نوئلی که نره
بابانوئلی که بمونه..
خلاصه که تو‌ این درهم برهمیِ زندگی
اگه بابانوئلتو پیدا کردی
دستشو ول نکن
همین!
سال نوی میلادی مبارک...

ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻼﻣﯽ ﺭﺍ ﺟﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩﯼ ؛
ﺍﺭﺗﻌﺎﺷﯽ ﻣﯽﺳﺎﺯﯼ...
ﻭ ﺍﺭﺗﻌﺎﺵ ﺗﻮ ﻣﻮﺟﯽ ﻣﯽﺳﺎﺯﺩ ﺩﺭ ﺩﻝ ﻣﺨﺎﻃﺐ...!
ﮔﺎﻫﯽ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺝ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ؛
ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺑﺮﺩ،
ﻭ ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ...!
ﺍﻭﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺝ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ
ﯾﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯿﺮﻭﺩ ﺧﻮﺩ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﯽ!
ﻣﮕﺬﺍﺭ ﻣﻮﺝ ﮐﻼﻣﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺰﻭﻝ ﺳﻮﻕ ﺩﻫﺪ...
ﺍﮔﺮ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﻧﮕﻮ...!
ﺍﮔﺮﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺷﯿﻮﻩ ﺑﮕﻮ!
ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺯﯾﺒﺎ ﺗﺮﯾﻦ‌ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﺁﻭﺭﯼ!
ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻣﻪ‌ﯼ ﺧﺸﻢ!
ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﮐﻼﻡ ﺗﻮ ﺟﺎﺭﯼ ﻣﯿﺴﺎﺯﺩ...
ﻫﻤﻪ ﺁن ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺴﺘﯽ!

ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺗﺎ ﻓﻘﻂ خوبیهایت ﺟﺎﺭﯼ ﺷﻮﺩ...

ما روزی هزار بار می میریم
در آتش اگر نسوزیم
دریا غرقمان میکند
از آلودگی اگر خفه نشویم
امواج از پا درمان می آورد
از گرانی اگر کمرمان نشکند
امیدهای واهی نابودمان میکند
ما مردمانی هستیم که هنوز لباس سیاه از تنمان در نیامده
بلای جدیدی بر سرمان می آید
معجزه ماییم که هنوز زنده ایم

#علی_قاضی_نظام

---
پینوشت :
کنج دنجی برای خودتان یا بسازید یا بیابید و از تلخی روزهای سخت دنیایتان به آن پناه ببرید
پیپ تان را چاق کنید و از غوطه ور شدن در حجم سیال دود و کلمات لذت ببرید و خودتان را
برای زدن به دل مشکلات پیش رو آماده کنید ، ما واقعا معجزه ایم

فایل‌(های) پیوست شده

بندانگشتی (ها)
   

وقتی تو می خندیدی
یلدای من شروع می شد

و من می خندیدم
بر درازای شبم
همچون بچه ای
پیرتر از حالا

زمزمه می کردم
خنده هایت را
با صدای گوشخراشم

تلخ تر از تردیدهایم
مثل تلخی قهوه ای که
با تو نوشیدم

دلنوازتر از آداجوی آلبینونی
می نواختی ویولونت را

و من گم می شدم
در امتداد
خلسه نواختنت

آه که چه شیرین بود
یلدای تو

راستی نگفتم،
من شوپن را دوست دارم

از رویتر تا گلستان چند سال گذشته؟!
هنوز بوی پیپ ِانگلیسی می آید
بوی جورابِ چینی ی ِدم کرده ...
در پوتینِ واکس نخورده ی روسی

قندها راهم غسل دهیم...
این زبانِ تلخ ...
در هیچ کله پزی خریدار ندارد!!!

«فرانو»

تکامل انگور کدام تاکستان
در پیاله ها
تصور قرمز عشق را
سروده بود
بوی عطر کدام خوشه ی ناب
حرارت بیابانهای مجنون را
در خمار رگها
گسترده بود
افسوس که باران گناه
بر خاک تاکستان نوشته شد
انگورها زرد شدند
پیاله کهنه
و بی عشقی ثواب
افسوس
که ته همه ی فنجانهای قهوه ی امروز
لیلای بی مجنون
نشسته است…