لذت در برخی کارها،ارتباطی به زمان و مکان و کیفیت نداره...!
مثل خوردن قهوه...؛
مهم نیست نوعش چی باشه یا چه ساعتی از روز...!
"مهم اینه که با چه کسی قهوه میخوری...!"
???☕️

این روزها
طعم قهوه ها فرقی باهم ندارند
کافه ها با آن همه سلیقه باهم فرقی نمی کنند
نه باران می بارد
نه غروب عاشقانه ست
نه ترانه ای زیبا...
و نه حتی بوسه ای گمراه کننده...
میبینی!!!
تو رفته ای
و انگار
هیچ چیز سر جایش نیست
تو همه چیز را باخودت برده ای
تمام شهر را ...

تلخی نبودنت را باچه چیزی
شیرین کنم
فنجان قهوه ی را تصور کن
که با کوه شکر هم شیرین
نمیشود.

و زندگی تلخ است
قهوه همان آرزوهای ماست
همان قهوه ای که ما از روزگار تلخِ تلخ می خواهیم
همان قهوه ای،
که روزگار برایمان می آورد
وما
از تلخی آن شکر میریزیم ،شاید کمی تلخینش کمتر شود
زندگی همان منوی زمان است،
همان گارسونی ست که منو را به دست ما میدهد
و می گوید، چی میل دارید؟
وما میگوییم آیا اینجا کشیدن پیپ آزاد است؟
راستی
کنار میزمان پیر مردی را میبینم کتاب بدست ، پیپ میکشد و می خواند، تلخ ترین روزگارش را.
و به یاد روزگار تلخش، قهوه تلخ می نوشـد
آری روزگار و زمان و سرنوشت
قهوه را تلخ کرده اند
و پیپ یار تنهایی و شکر ماست

از عطر نارنج ها، خبر بیاور ...
از بوی اسپرسوی مست کننده...
از آواز قناری ها ...
و آسمانی صاف ...
و آفتاب و زمین، که
صبح را،
به آغوشت رسانده
تا طلوع بهار
به نوبرانه های عشق برسد!
تو دست هایت
عطر زندگی می دهد ...

صبح است و
گنجشکهای شوخ طبع
در تکاپو....

تیر است و
دلهای بیقرار
در هیاهو.....

آرام میشوم
اگر مهربانی دم کنی
با یک فنجان قهوه از جنس محبت
و دو قاشق از عسل چشمانت......

پنجشنبه می‌توانست
زیباترین روز هفته باشد
تا این که چشم‌های تو
از تقویم روی دیوار کم شد
و پنج شنبه‌ها
پر شد از نبودنت ...
پر شد از فنجان های قهوه
پر شد از دود پیپ ...

"چهارشنبه" غمگین‌ترین روز من است
هضمِ تلخیِ "روزهای گذشته" نبودنت
رسیدنِ پنج‌شنبه و بی قراریِ
ندیدنت... وای از "جمعه‌ها" و دلتنگیِ
نداشتنت و عطر دود پیپم که دیوار های اتاق به آن اعتیاد دارند ...

چه قدر قهوه که ننوشیدم
در کافه‌ هایی که با تو نرفتم
و چه نیمکت‌ها
که مرا کنار تو
ندیده فراموش کردند...

‍

به #تُ فکر میکنم
و به پیاده‌رو هایی که قدم نزدیم
به غروب هايي كه نديديم
به مهماني هايي كه نرفتيم
به قهوه هايي كه نخورديم
به دست هايي كه نگرفتيم ...
به #تُ فكر مي كنم
به #تُ كه "ن" آور تمام فعل هايم شدى ...