احتمالا هیچ فرمی به اندازه فرم بیلیارد تداعی کننده پیپ و پیپ کشیدن در اذهان عمومی نیست .

فرم مورد علاقه بسیاری از افراد مانند تالکین ، انیشتین و بسیاری دیگر از مشاهیر علاقه مند به پیپ و تا به امروز هم محبوبیت خود را در بین علاقه مندان حفظ کرده است .

ریشه نامگذاری لغت بیلیارد باز میگردد به کلمه فرانسوی Bille که معادل انگلیسی آن  Stick  می باشد . شاید هم به خاطر شنک مدور و مستقیم این فرم باشد که تداعی کننده چوب بیلیارد است .دارای کاسه استوانه ای شکل از بالا تا پایین و معمولا به ارتفاع 1.5 تا 2 اینچ می باشد .

امروزه بسیاری از بیلیارد ها بصورت استوانه کامل نیستند ودر لبه های بالایی و پایین کاسه و به اصطلاح پاشنه کاسه بصورت گرد و مدور ساخته می شوند همچنین کاسه دارای شیب ملایمی به سمت جلو تقریبا در حدود 2 درجه می باشد که به زیبایی ظاهری آن کمک شایانی می کند .

همانطور که از نام این فرم بر می آید ، در فرم کلاسیک بیلیارد ، شنک گرد و مستقیم و معمولا طول آن به اندازه ارتفاع کاسه ، می باشد . هر دو فرم استم  Tapered و Saddle در بیلیارد مورد استفاده قرار می گیرد و طول استم در حدود 2 اینچ می باشد.

فرم بیلیارد در طول زمان الهام بخش بسیاری دیگر از فرم های پیپ بوده است. فرم های Oom Paul , Chimney , Pot , Canadian همگی از بیلیارد الهام گرفته شده اند البته با مشخصات خاص خود .بعنوان فرمی اصالتا صاف و مستقیم شناخته می شود اگرچه امروزه با انحنای ½ و ¾ نیز ساخته می شود .بیلیارد در طیف رنگی وسیع و با انواع فینیشهای رایج ساخته می شود .
در سراسر دنیا سازندگان پیپ بیلیاردهایی با سبک و سیاق خاص خود تولید و روانه بازار می کنند .

   
همانطور که از نام این فرم میتوان فهمید ، ریشه ها و دلایل سلطنتی در نامگذاری آن دخیل بوده است.

در حقیقت این فرم پیپ برای شخص پرنس آلبرت که بعدها بعنوان ادوارد هفتم در بریتانیا تاجگذاری کرد ، طراحی و ساخته شده است .در آن زمان پرنس آلبرت که فردی خوش ذوق و شیک پوش بود به دنبال پیپی ظریف و زیبا که تا آن زمان ساخته نشده بود می گشت .

پیپ سازی بنام  Emil Loewe بنیان گذار و مالک شرکتی بنام خود در لندن ، پیپی برای پرنس آلبرت طراحی کرد که در انتهای کار بصورت فرمی کاملا کلاسیک و ساده و بدون هیچ اضافاتی از آب در آمد .

تشکیل شده از : کاسه ای گرد و کوتاه که به شنکی مدور و کوتاه متصل است و در انتها به استمی مخروطی شکل و بلند بطول تقریبا 3/5 اینچ و بصورت خمیده و با انحنایی در حدود یک هشتم ختم می شود .

طرح اولیه این پیپ بصورت ماهرانه ای در قالب یک فرم خمیده طراحی شده بود البته در فینیش های مختلف : در رنگهای روشن و تیره ، بصورت صاف و مسطح و صیقلی و یا سندبلاست و با رینگ هایی از جنس نقره و نیکل و ....

این فرم بصورت چرچ واردن هم ساختع می شود که بدلیل اندازه ها و نسبت های کوچک بسیار سبک و مناسب برای نگه داشتن در دهان بین دندان ها می باشد .

و در آخر اینکه : فرمی شاهانه و سلطنتی که در بین عوام جایگاه خود را پیدا کرد .

   
می توان گفت برادر بزرگتر فرم PRINCE می باشد با همان ظاهر گرد و توپی شکل با کمی فشردگی از بالا و پایین که البته نسبت به PRINCE از نظر اندازه بزرگتر است .


این کاسه بزرگ و سنگین در انتها به شنکی درشت و ضخیم که معمولا بصورت خمیده است و با انحنایی از یک چهارم تا یک هشتم ، متصل می شود .
دیواره ضخیم در این فرم برای مقابله با حرارت و گرم شدن پیپ بسیار مناسب است و همچنین باعث راحتی قرار گرفتن پیپ در دست می شود .
این فرم پیپ معمولا بصورت فینیش صاف و ساده طراحی می شود در رنگهای روشن و گاهی به رنگ طبیعی چوب و حتی بعضی اوقات بدون هیچ گونه رنگ که حتی در این حالت هم به زیبایی می درخشد .
درباره ریشه نام گذاری این فرم می توان این طور تصور کرد : نویسنده ای که در خلوت خویش در آرامش و سکوت ، پیپ در دهان و در بین دندان ها ، بر روی کاغذ خم شده و در عالم فکر و خیال خود با جدیت در حال قلم زدن و خلق شاهکاری ادبی است !
و شاید بنابر همین تعریف و تصویر این فرم به نام AUTHOR به معنی نویسنده نام گذاری شده است .

چشمان بلوطی ات
از سراشیبی
افتاب پاییز فرو میریزد

درون قهوه ای ک ب یادت
در دهان سکوتم
مزه بوسه های نداده ات رامیدهد
میبینی
چه شیرین
تلخم میکنی از حجم نبودنت

پناه می برم به فنجان قهوه ام
پناه می برم به سکوت
به پاییزبه اشک به این دفتر پرازخط خوردگی به تمام چیزهایی فکر میکردم
دوستشان ندارم یک روزبدون تو دوست نداشتنی ها
دوست داشتنی ترند ?

یک شب هم مهربان شده بودی؛
پاورچین پاورچین به خوابم آمدی
قهوه دم کردی
و در فنجان کوچکمان ریختی،
دلت نیامد صدایم کنی
بغلم کردی
قهوه یخ کرد،
من اما تا صبح گرم بودم

میبینی چقدر "برف" به این فصل میاید و با آمدنش همه ذوق کرده اند؟
میدانی چقدر یک فنجان قهوه ی گرم به لب ها میاید؟
میدانی چقدر لبخند به تو میاید؟
اصلا میدانی چقدر "تو" به "من" میایی و با نبودت ذوقِ همه ی این ها را از من گرفته ای؟
اصلا تو میدانی در این هوا تو را کم داشتن یعنی چه؟...

درست مثل فنجان قهوه
که ته می‌کشد
پنجره
کم‌کم از تصویر تو
تهی می‌شود!
حالا
من مانده‌ام و
پنجره‌ای خالی
و
فنجان قهوه‌ای
که از حرف‌های نگفته
پشیمان است ...

یک دانشجوی افغانی ميگفت:

زمان تحصيلم در سوئيس با يكی از اساتيد دانشگاهمون رفتيم كافه نزديك دانشگاه تا قهوه بخوريم.
حرف از حكومت و اوضاع بد افغانستان شد كه استادم حرف جالبی زد كه همواره توی ذهنم نقش بست.
استادم گفت: فكر نكن برای كشورها قرعه كشی كرده اند و مردم سوئيس به خاطر شانس خوب اين حكومت گيرشون اومده و مردم افغانستان بد شانس بودن و به اين روز افتادند، بلكه هر ملتی حكومتی كه سزاورش هست رو ميسازه و اتفاقا مردم سوئيس حقشون داشتن حكومتی اينچنين هست و افغان ها هم لياقتشون بيشتر از اينی كه دارند، نيست.

دوستم ميگفت: كمی احساس تحقير كردم، به همين خاطر پرسيدم: افغان ها چه كاری بايد انجام دهند تا تغيير كنند؟
استاد فنجون قهوه رو از كنار دهانش پائين آورد و لبخندی زد و گفت:
هر سوئيسی در سال 10 كتاب ميخواند، تو اگر يك افغانی را ديدی از طرف من بهش بگو چنانچه مردم كشورت سالی يك كتاب بخوانند كشورت تغيير خواهد كرد.
این راه حل به کشورهای مشابه نیز قابل تعمیم است.
قانونی داریم که همیشه صادق است:
""ما به محیط مان عادت می کنیم""
اگر با آدم های بدبخت نشست و برخواست کنید، کم کم به بدبختی عادت می کنید و فکر می کنید که این طبیعی است.
اگر با آدم های غرغرو همنشین باشید عیب جو و غرغرو می شوید و آن را طبیعی می دانید
اگر دوست شما دروغ بگوید، در ابتدا از دستش ناراحت می شوید ولی در نهایت شما هم عادت می کنید به دیگران دروغ بگوییدو اگر مدت طولانی با چنین دوستانی باشید، به خودتان هم دروغ خواهید گفت.
اگر با آدم های خوشحال و پر انگیزه دمخور شوید شما هم خوشحال و پرانگیزه می شوید و این امر برایتان کاملا طبیعی است.
"تصمیم بگیرید به مجموعه افراد مثبت ملحق شوید وگرنه افراد منفی شما را پایین می کشند و اصلا متوجه چنین اتفاقی هم نمی شوی"

اين مطلب را به ديگران نشر دهيد

بعد از ظهرهای جمعه، هول‌وهوش ساعت هفت منتظر تماسش بودم
زنگ می‌زد و کلی شاکی بود!
می گفت : نمی‌بینی هوا چقدر لعنتی شده؟! تو فکر نمی‌کنی شاید من دلم قهوه می‌خواهد؟! شاید من دلم می‌خواهد وسط خیابان کلافه‌ات کنم! اصلا دلم می‌خواهد بازویم را نیشگون بگیری! واقعا که چقدر بی‌فکری...
آنقدر می‌گفت تا بگویم : یک ساعت دیگه دم در کافه ...
عزیزم بعدازظهر جمعه است هوا هم که لعنتی شده، احیانا من نباید به تو زنگ بزنم؟! احیانا دلت دیوانه بازی نمی‌خواهد؟! هر چند مدت،هاست نمی‌آیی، اما من مثل هر هفته آماده شده‌ام، یک ساعت دیگه دم در کافه ..