و آنگاه كه ماهي ها در اب خفقان گرفت
و جمع دو و دو چهار نشد
انگاه كه جوجه اي براي شمردن در اخر پاييز نماند
و چشم هايم به راهي كه هرگز نيامدي خشك شد و فنجان قهوه رو برویم به ارامی سرد شد..
من هم اتش سيگارم را روي گردن نيمه جان خاطره ات خاموش كردم
وحالا .......
يادم تورا فراموش صميمي ترينم

ﮔﺎﻫﯽ ﻭﻗﺘﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻦ ﮐﺠﺎﯾﯽ،
ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﺭﺳﯿﺪﯼ ﻭ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﻧﺮﺳﯿﺪﯼ،
ﮔﺎﻫﯽ ﻭﻗﺘﺎ ﻓﻘﻂ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻦ...
ﯾﺎﺩ ﻗﻮﻟﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺩﺍﺩﯼ ﻧﺒﺎﺵ،
ﺗﻮ ﺗﻼﺷﺘﻮ ﮐﺮﺩﯼ ﺍﻣﺎ ﻧﺸﺪ...
ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎﯾﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺧﻮﺩﺗﻮ ﻧﺪﻩ،
ﻫﺮ ﭼﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ: ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻨﺠﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮔﯿﺮ ﮐﺮﺩﯼ،
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻥ ،قهوه تو سر بکش، ﻭ ﺑﮕﻮ ﮐﻢ ﻧﺬﺍﺷﺘﻢ ﺍﻣﺎ... ﻧﺸﺪ
ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎﯾﯽ ﻓﻘﻂ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮ...
ﺍﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﮐﻨﺎﺭ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ ﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻥ...!

ه حس خوبی بود انعکاس فنجان قهوه ام در چشمان قهوه ایت ...
تلخ ترین قهوه ها را هم شیرین میکرد... من خودم تست کردم ?


نوشته شده توسط :شاعری که هیچوقت نوشته نشد...

در باز شد
اینبار پسرکی تنها طعمه بود،
طعمه ی صندلی های واگیر دار کافه.
داخل شد،نگاهی کرد،گوشه ترین میز را انتخاب کرد..نشست
یقه ی پیراهن مردانه اش را مرتب کرد
لباس سفید سیگاری را ب آتش کشید..
با چشمان جذاب و درشتش ب دیوار روبرو خیره شد،غرق شد..
کام های سنگین،ریه های انباشته از دود را دربر داشت..
اما اگر راستش را بخواهید..
ن آن کام های سنگین
ن سیگار های بعدی
ن خیره ماندن و ن هیچ چیز دیگری
برج فروریخته ی درونش را از نو نمیساخت..
گمانم او هم چون من
دیروز،امروز،فردا و همیشه، کسی چون تورا زندگی میکرد...

سلام به تمامی دوستان اسموکر عزیز.چند وقتیه خیلی سرم شلوغه وقت نمیکنم زیاد پست بزارم.حالا اومدیم با یه فیلم جدید.دوستانی که هنوز نمیدونن با چه ترتیبی تو فصول سال بلند های تنباکو رو مصرف کنند میتونن یه سر به این ویدیو ما بزنن.قطعا کمکتون میکنه.خود آقای ماتچاپ هم چند نمونه بلند رو پیشنهاد میکنه که دیدم چنتاشو دوستان در کافه آرتین دارند.حتما ببینید و نظر بدید.
لینک فیلم:هر بِلِند تنباکویی برای یه فصل

دو ماه از پاييز گذشت...
قهوه هاى كافه آرتین خودشان را گرم نگه داشته اند
براى من و تو
كه بنوشيمِ و سرودِ عاشقى سر دهيم...
بيا
باور كن هر ماهِ پاييز
يك سال از عمرم ميكاهد!

فنجانی که به دست هایت وابسته شده بود
قهوه ای که آرزو داشت فال تو باشد
راهرویی که برای عطرت جان می داد
و ساعتی که خودش را به خواب می زد تا بیشتر
کنار هم باشیم،
ما زمین را،
ما درختان را،
ما برگ های پاییز را،
ما زمستان را،
ما تمام شهر را
با عشقمان به جنون رسانده بودیم
اما آن روزها
حرفهایت بوی رفتن می داد
و این را
تمام کافه های شهر شهادت می دهند.

پیپ هست ،قهوه هست كافه آرتین هم هست
هوا ديگر مانند آن روزها بس ناجوانمردانه سرد نيست ..
من هستم ،يادت هست عطرت هست ..
شايد باورت نشود اما نفس هم هـــنوز هست....
تنها تو نيستى!!!
تنها تو نيستى و من فراموش كرده بودم ..
حالا همه ى راه را تنها كه نه..
با پیپ ،قهوه ،هوايى بس ناجوانمردانه سرد ،يادت ،عطرت ...اما بى تو و بى نفس باز مى گردم ..
و نمى دانم دقيقاً كِى دوباره نبودنت را فراموش خواهم كرد دوباره سمت كافه مى روم و با كوله بار سنگين تنهايى،يادت،عطرت،قهوه،پیپ،،،،پپیپ ،قهوه، باز خواهم گشت ....

فكر مي كنم به امروز!
به تو!
به تمام چيزهايي كه از تو خبر مي دادند!
به ميز دنج دو نفره ي كافه!
به جاي خاليت..
به چاي يا دمنوشي كه اگر امروز بودي حتمن سفارش مي دادي!
به قهوه فرانسه ي من كه از دهن مي افتاد!
به حرف هايي كه ميشد رد و بدل كنيم!
به تك تك سيگارهايي كه مي كشيدي...
خنده هاي كنج لبيت!
تيكه ها و ادا و اصول هاي خاص خودت!
به شعري كه با ذوق ميشد دم گوشت زمزمه كرد!
به آهنگي كه اولين شنونده اش من بودم!
به...
غرق ميشوم توي خاطراتي كه هرگز ساخته نشده اند!
فنجان چاي را به جاي تو سر مي كشم!
و فكر مي كنم به دود سيگاري كه مال تو نيست!
به گرماي دست هايي كه روي دست هايم حس نمي كنم!
و فكر مي كنم به جاي خاليت...
پي مي برم به حجم سنگين نبودنت!
ماتم مي برد از اين همه صبر و نيامدن!
و دخيل مي بندم به روزهاي آينده...
به قلبم وعده مي دهم!
بهار هميشه فصل ما بوده ...
تو برمي گردي..
شايد با آخرين باران بهاري!
از كوچه پس كوچه هاي همين شهر
و اعتراف مي كني...:
نگراني براي دست هام!
كه بي دست هات خالي بمونه!

پیپ هست ،قهوه هست كافه آرتین هم هست
هوا ديگر مانند آن روزها بس ناجوانمردانه سرد نيست ..
من هستم ،يادت هست عطرت هست ..
شايد باورت نشود اما نفس هم هـــنوز هست....
تنها تو نيستى!!!
تنها تو نيستى و من فراموش كرده بودم ..
حالا همه ى راه را تنها كه نه..
با پیپ ،قهوه ،هوايى بس ناجوانمردانه سرد ،يادت ،عطرت ...اما بى تو و بى نفس باز مى گردم ..
و نمى دانم دقيقاً كِى دوباره نبودنت را فراموش خواهم كرد دوباره سمت كافه مى روم و با كوله بار سنگين تنهايى،يادت،عطرت،قهوه،پیپ،،،،پپیپ ،قهوه، باز خواهم گشت ....