امروز، 10:57 AM
تلخی روزگار را کشید…
خستگی سال ها را به دوش برد…
از جنگ گفتند، از درد گفتند، از سرم و رگ و سکوت اتاق ها…
اما بعضی آدم ها حتی وقتی زندگی به رگشان وصل است،
باز هم روحشان به عشق وصل می ماند…
و اما پیپ…
همان رفیق قدیمی،
همان آرامش میان دود و فکر،
همان نشانی که می گوید:
ماسترو رحیمی هنوز ایستاده است…
آرام، خسته، اما نشکسته.![[تصویر: photo_2026-05-23_09-43-29-1.jpg]](https://mastrorahimi.com/wp-content/uploads/2026/05/photo_2026-05-23_09-43-29-1.jpg)
خستگی سال ها را به دوش برد…
از جنگ گفتند، از درد گفتند، از سرم و رگ و سکوت اتاق ها…
اما بعضی آدم ها حتی وقتی زندگی به رگشان وصل است،
باز هم روحشان به عشق وصل می ماند…
و اما پیپ…
همان رفیق قدیمی،
همان آرامش میان دود و فکر،
همان نشانی که می گوید:
ماسترو رحیمی هنوز ایستاده است…
آرام، خسته، اما نشکسته.
![[تصویر: photo_2026-05-23_09-43-29-1.jpg]](https://mastrorahimi.com/wp-content/uploads/2026/05/photo_2026-05-23_09-43-29-1.jpg)